fullsizerender
Kijk ze daar staan, mijn geliefde pot waterkefir-in-de-maak en een karaf waterkefir-de-tweede-gisting.

Bijna een halfjaar geleden kreeg ik van een kennis een potje kefirkorrels. Ik had al veel gehoord over kefir en wilde het zelf wel eens proberen. En wat een lekkernij! Wat een uitvinding!

Kefirkorrels bestaan uit verschillende micro-organismen: melkzuurbacteriën en gistcellen. Door toevoeging van water, suiker (gewone of in de vorm van gedoogd fruit) en iets zuurs (meestal citroen) voed je deze bacteriën en gisten, waardoor er uitscheidingsproducten ontstaan. Deze uitscheidingsproducten zijn erg gezond voor de darmen van de mens. Het zijn antioxidanten, micro-organismen en vitamines B1, B2, B6, B12, C, D en H.

Waterkefir is dorstlessend, weerstandsverhogend en goed voor de spijsvertering. Het zuivert en vitaliseert. Het is een probiotisch drankje, vergelijkbaar met bijvoorbeeld Yakult. Alleen zitten in waterkefir méér soorten goede bacteriën en ook in hoger mate. Daarnaast weet je zelf wat en hoeveel je toevoegt, en ben je er dus van verzekert dat je geen slechte hulpstoffen en E-nummers tot je neemt.

De korrels zelf eet je niet op, je drinkt enkel de drank die ze produceren. Als de korrels alle suiker opgebruikt hebben, spoel je ze af en kun je ze opnieuw gebruiken. Door de suiker groeien en vermeerderen de korrels, waardoor je dus steeds meer korrels krijgt. Het overschot aan korrels kun je weggeven. Een mooi sociaal element! 😉 En als je tijdelijk geen waterkefir wilt maken, zet je de korrels gewoon in de pot onder water in de koelkast. Ze gaan dan als het ware slapen. Zodra je ze weer wilt activeren, haal je ze eruit, voeg je suiker en citroen toe en het proces begint opnieuw.

Ik laat mijn waterkefir als het klaar is vaak nog een paar dagen op het aanrecht staan. Dan begint de zogenaamde tweede fermentatie. De nog aanwezige suikers worden dan opgegeten door de micro-organismen zodat het nóg gezonder wordt.

Deze blog begint zo langzamerhand te lijken op een reclamepraatje. Excuus, maar ik ben er gewoon echt heel enthousiast over. Hoe makkelijk wil je het hebben? Suiker en fruit toevoegen aan water met korrels en twee dagen later heb je een gezond drankje! Ik merk dat goed is voor mijn darmen en dat ik regelmatiger naar de wc kan als ik dagelijks een glaasje drink. Ook mijn kinderen zijn er dol op. Fijn, want het zoveel gezonder dan cola en ranja.

Ook enthousiast geworden? Kijk dan eens in de Facebook-groep Waterkefir NL/BE of er iemand bij jou in de buurt korrels voor je heeft. In de meeste gevallen kun je ze kosteloos ergens ophalen.

Recept
– een weckpot (inhoud 1,5 liter)
– 1 liter water (leidingwater of bronwater)
– ongeveer 70 gram kefirkorrels
– ongeveer 70 gram biologische suiker, honing, ahornsiroop of oerzoet
– 2 biologische vijgen (andere gedroogde vruchten kunnen ook, zoals rozijnen, abrikozen, dadels)
– 1/2 biologische citroen

Werkwjze
Doe alles in de pot en roer zachtjes door elkaar. Laat twee dagen staan buiten de koelkast.
Sluit de pot niet hermetisch af, maar leg de deksel er los op, of sluit af met een doek.
Na 48 uur is de kefir klaar.
Zeef met een kunstof zeef (kefirkorrels kunnen niet tegen aluminium en ijzer) en gooi de citroen en vijgen weg, hier zit geen smaak meer aan.
Drink op!

In de koelkast is de kefir ongeveer een week houdbaar.

Iedere zichzelf respecterende blogger heeft tegenwoordig een eigen recept voor granola.
Ik niet.
Jij wel, Yvonne?
Ik probeer gewoon veel verschillende recepten van veel verschillende mensen uit en kies dan wat ik lekker vind. En daar varieer ik dan een beetje mee. Soms combineer ik verschillende recepten tot één nieuw recept. En dat is dan mijn recept.
Tja, zo gaat dat volgens mij met recepten. Wat is eigenlijk nog nieuw en authentiek? Is niet alles al een keer gedaan?
Genoeg gemijmerd, granola! Heerlijk ‘s ochtends in de yoghurt, haver- of amandelmelk. Met verse bessen! Of appel. Of rozijnen. Of met extra zaden en pitjes. Met andere woorden, creëer je eigen recept!

Onderstaand recept voor notengranola haalde ik uit Honestly Healthy van Natasha Corrett en Vicki Edgson, een kookboek boordevol alkalische recepten. Dat betekent dat de recepten in dat boek voornamelijk basisch zijn. En dat betekent dan weer dat de gerechten uitgebalanceerd zijn, dus niet zuurvormend. Als je veel zuurvormende voeding tot je neemt, belast je je nieren en lever extra.

De tegenhanger van zuurvormende voeding is basische voeding, oftewel alkalisch eten. Het behoeft niet veel denkwerk om tot de conclusie te komen dat geraffineerd en bewerkt eten met name zuurvormend is en dat fruit en groente daarentegen juist basisch is. Dit betekent niet dat je alleen basisch hoeft te eten, wel dat je ervoor moet zorgen dat je voedingspatroon in balans is. Dus dat er tegenover zuurvormende voeding basische voeding staat. Zodat je weer in balans komt.

Dit recept voor notengranola is dus basisch. Als je dat als ontbijt neemt, begin je de dag dus op een goede, en lekkere, manier!

Ingrediënten
50 gram dadels
100 gram havervlokken
2 eetlepels honing
85 gram noten (cashew, amandel, pecan, para, hazel)
15 gram pompoenpitten
3 eetlepels olijfolie

Werkwijze
Verwarm de oven voor op 160 graden.
Kook de dadels in een laagje water tot ze zacht zijn en pureer ze dan.
Roer de overige ingrediënten erdoorheen.
Verspreid het mengsel over een bakplaat, bekleed met bakpapier.
Rooster 15 minuten in de oven en schep af en toe om.
Zet de oven dan op 110 graden en bak, onder af en toe omscheppen, nog 30 minuten.
Laat afkoelen en bewaar in een blik.

Ook een handje tussendoor is heerlijk!
2016-02-17 11.10.182016-02-17 11.10.232016-02-17 12.12.35

O ja, waar komt dat snolla eigenlijk vandaan? In een melige bui besloten Yvonne en ik om een eigen ontbijtlijn in granola te ontwikkelen. Granola Snolla, dat bekt wel lekker. Toch? Dat we nog niet tot actie zijn overgegaan zegt misschien genoeg 😉

Het heeft even geduurd… een half jaar maar liefst… maar we zijn terug! Met het diploma voor Natuurvoedingsadviseur op zak gaan we deze site, en onszelf, nieuw leven inblazen. Binnenkort meer daarover.

Eerst een gouden tip: bouillon van afval! Het klinkt niet smakelijk, maar dat is het wél. Marion Pluimes, onze docente natuurvoeding, deed ons onderstaande tip aan de hand.

Bewaar een aantal dagen al je groenteafval en trek daar een heerlijke bouillon van. Dus gooi groenafval niet weg, maar bewaar een paar dagen achtereen alle schillen van aardappel, uien, wortel en asperges, kontjes van courgette, knoflook paprika en aubergine, overgebleven stengels van bloemkool en broccoli. Doe alles in een pan en zet net onder water. Laat ongeveer twintig minuten zachtjes pruttelen. Giet daarna door een zeef en je hebt een heerlijke basis voor je zelfgemaakte soep!
2016-06-04 09.20.25
Wellicht ten overvloede, maar gebruik voor deze bouillon alleen biologische groenten! Die zijn onbespoten en dus gifvrij.

Kijk op onze site voor diverse lekkere soeprecepten en gebruik bovenstaand aftreksel in plaats van water. Wedden dat je soep nóg lekkerder is? Nog voller en dieper van smaak? Mmm…

2015-06-21 18.28.40
Afgelopen weekend was ik het hele weekend op het Best Kept Secret festival. Goeie muziek, fijn gezelschap, koud bier, zalig eten en, misschien nog wel het belangrijkst, vlak bij huis. Dus elke dag onder de douche en slapen in mijn eigen bed. Ja, dat is heel fijn op mijn leeftijd! 😉

Maar even terug naar het eten. Wat een goddelijke gerechten heb ik gegeten: een Griekse pita met vegetarische gyros tzatziki, rucola, tomaat, rode ui en oregano van Vleesch noch Visch! Een vers gebakken stroopwafel van Waffels op wielen! Zelfgemaakte Groningse kaasfondue van De Eetfabriek!

Maar mijn favoriet was toch wel de bietensalade van Buskruid. Couscous met rode bietjes, feta, munt, rettich, nootjes en mierikswortelcreme. Echt verrukkelijk! Ik ben er maar liefst twee keer gaan eten en heb genoten. Alijd fijn zo’n biologische salade als gezonde tegenhanger van al dat bier. Gewoon vers écht eten, geen fratsen. En dat tegen het eind van het festival een van de drie soepen en een van de drie salades uitverkocht was, bewijst dat mijn mening gedeeld werd.

Ik ga op zoek naar het recept en zal het hier delen als ik dat gevonden of nagemaakt heb. Eerst even bijslapen.

2015-05-02 16.46.58
‘Door een tijdlang dagelijks brandnetels vers te eten of het sap ervan te drinken, verdrijft men alle typische voorjaarskwalen.’
Dit zinnetje uit mijn Geneeskruidenboek trok mij, samen een pleidooi van Yvonne voor brandnetelthee, over de streep. Ik ging brandnetelsoep maken!
Ik ga ze niet allemaal opnoemen, de heilzame krachten van de brandnetel. Zoek maar op. Of beter nog, neem aan dat de brandnetel iets voor je kan betekenen, ga naar buiten en pluk. Dit is hét moment. Jong groen is immers bijzonder levenskrachtig en doet de mens goed.
Let wel op waar je plukt. Niet langs een drukke weg. Brandnetels nemen immers afvalstoffen uit hun omgeving op en om die nou vrijwillig tot je te nemen… Pluk ook geen brandnetels langs een pad waar veel honden worden uitgelaten.
Pluk de toppen en de bovenste twee blaadjes van jonge brandnetels. Die hebben een sterkere werking dan de grote planten.
Samen met mijn dochter plukte ik zo’n 40 toppen in het bos. Die spoelde ik goed af met koud water. Toen fruitte ik een ui en twee teentjes knoflook, maakte ik een liter bouillon met twee vegetarische, biologische bouillonblokjes (zonder E-nrs!) en kookte ik de brandnetels ongeveer 20 minuten zachtjes mee. Ten slotte pureerde ik de soep met de staafmixer. Mmmm! Echt super lekker!
2015-05-02 17.11.00

Op de dagen dat ik thuiswerk – en thuislunch – mag ik graag een soepje maken: pompoen, linzen, kikkererwten, en in de zomer vaak tomaat. De dagen dat ik op kantoor werk neem ik altijd een salade mee. Omdat ik die dan rond half zeven ’s ochtends sta te maken (slaperig!), is het tegen lunchtijd altijd weer een verrassing wat er allemaal in zit. Ook vandaag werd ik verrast door mijn zelfgemaakte salade. Linzen, halloumi, spinazie, augurk, hennepzaad en olijfolie. Heerlijk!

2015-02-25 12.14.24

 

 

 

 

 

Ik weet het wel, eten met het seizoen is de norm. Maar ik ben zo gek op pompoen dat ik het iedere dag wel kan eten, ook buiten het officiële pompoenseizoen. En dus laat ik me af en toe verleiden en koop ik een paar biologische (dat dan weer wel) pompoenen. In het najaar hoef ik hopelijk helemaal geen pompoen te kopen. Heb de plantjes net gisteren in de moestuin gezet!
Een andere verslaving van mij is pimentón, geroosterd paprikapoeder. Het kan bijna overal in, mits je van de smaak houdt natuurlijk. Ik vind het helemaal niet naar paprika smaken, maar gewoon alleen naar de rook van een romantisch kampvuur in Spanje. Het pimpt je gerecht lekker op. In pompoensoep versterkt het de aardse smaak van de pompoen.
Zie hier een recept voor pompoensoep. Wees voorzichtig met de pimentón. Een ieniemienie beetje is al genoeg. Het moet per slot van rekening een kampvuur blijven, geen bosbrand.

Het is avondvierdaagsetijd. Gezellig lopen en kletsen met de kinderen… dacht ik. Na twee avonden heb ik er eigenlijk al genoeg van. De routes gaan door woonwijken (in plaats van door idyllische bossen) en we komen slechts stapvoets vooruit vanwege de drukte. En het ergste van alles is dat het allemaal om snoep lijkt te draaien. Na de start vragen de kinderen onmiddellijk om snoep en vervolgens kijken ze reikhalzend uit naar de uitdeelpunten (ja ja, er is zelfs een woord voor) waar leraren van hun school iets lekkers uitdelen. En ze hebben het de hele route over welke traktaties ze zullen krijgen bij de intocht op de laatste dag. Zucht…

Toch loop ik samen met mijn dochter van vijf  in vier dagen tijd maar liefst twaalf kilometer. En mijn dochter van tien loopt er zelfs twintig! Best een prestatie, ondanks de erbarmelijke omstandigheden. 😉

Als diner maakte ik een lekkere linzensalade met spinazie. Boordevol ijzer en dus goed voor extra energie.

Ingrediënten

  • linzen
  • komkommer
  • spinazieblaadjes
  • zongedroogde tomaten
  • feta
  • sesamzaadjes
  • chiazaadjes
  • lijnzaad
  • peper, zout en olijfolie

Zojuist ontdekt: spinazie wassen heeft een meditatief effect!

De mooie groene blaadjes die een voor een tussen mijn vingers door gleden, het zand dat door het putje spoelde, mijn handen in het koude water en af en toe het genoegen (?) van een kleine naaktslak maakte dat ik een moment van rust ervoer. Zomaar midden op de dag. Het kon niet anders, het moest gebeuren. Ik had dit immers op het weekmenu gezet een paar dagen geleden.

Ik probeerde me er eerst nog tegen te verzetten, wilde opschieten, snel klaar zijn. Maar langzaam maar zeker kon ik me overgeven. Realiseerde ik me dat het vroeger altijd zo ging. Was gewassen spinazie uit een zak een curiositeit. Was het heel normaal dat je tijd stak in het schoonmaken van voedsel. Het lukte me om mijn verstand op nul te zetten en mijn blik op oneindig.

Het duurde een halfuur.

Ik geef het toe, een zak spinazie uit de supermarkt is sneller. Maar wist je dat gewassen spinazie gemiddeld drie dagen onderweg is van het land naar de consument? De spinazie uit mijn moestuin lag een paar uur later al in de pan.

Ik maakte mijn overheerlijke rijst-met-spinazie, waarbij ik de rijst heb vervangen door quinoa. Dus nog gezonder en nóg lekkerder.

En iedereen aan tafel at zijn bord leeg!

2015-01-08 11.08.49

Met drie kinderen, hun sportactiviteiten, een man die onregelmatig werkt, mijn eigen werk en geen zin om elke avond te moeten bedenken wat ik ga koken, maak ik gretig gebruik van het weekmenu. Afgekeken van Mme Zsa Zsa.

Het vergt even wat planning, maar dat hoeft met een kop koffie, de poes op schoot en iets lekkers binnen handbereik geen straf te zijn. Het kost me ongeveer een uurtje per week. Ik bedenk wat ik wanneer wil eten en maak vervolgens drie boodschappenlijstjes: een voor de bio-thuisbezorg-service, een voor de markt en een voor de supermarkt.

Ik maak altijd te veel. Het kan immers zomaar gebeuren dat er een vriendje of vriendinnetje aanschuift. (Iets wat overigens zeer gerafineerd gebeurt. Eerst wordt er heen-en-weer gebeld met de vraag wie wat eet. Aan de hand daarvan wordt besloten wat het lekkerst is en waar er gegeten gaat worden. Tot mijn grote teleurstelling komen mijn gerechten niet per definitie altijd als lekkerst uit de bus…)

Afin, wat overblijft aan eten gaat in de vriezer en staat op het menu tijdens de tweewekelijkse restjesdag. Vaak is het vechten om het lekkerste restje, dat dan weer wel.