Op de dagen dat ik werk maak ik altijd een salade voor de lunch. Ik maak die salades eigenlijk altijd volgens een zelf ontwikkelde formule. Dat is erg bijzonder, aangezien ik een enorme alfa ben en geen kaas heb gegeten van beta-wetenschappen. Vrees niet, het ziet er ingewikkelder uit dan het is. Probeer maar eens! En als je alleen maar ingrediënten kiest die je zelf lekker vindt, is succes gegarandeerd.

a + (3xb) + (c) + (d) + (4xe) + f + g = H

a. Basis
Neem als basis kikkererwten, linzen, (volkoren) pasta, groene sla of spitskool.

b. Rauwe groenten
Kies drie of vier soorten groenten die je rauw kunt eten. Bijvoorbeeld: paprika, wortel, courgette, komkommer, tomaten of broccoli.

c. Restjes?
Kijk in de koelkast of je nog een restjes van gisteren hebt. Denk aan gekookte broccoli, gegrilde pompoen of een stukje gebakken vis. Zo niet, kies eventueel een extra rauwe groente.

d. Extra
Zin in iets  extraas? Vis (sardines of makreel uit blik), kaas (feta of kaasblokjes), walnoten, pijnboompitten of fijngehakte amandelen of hazelnoten. Aangezien die laatste harde noten zijn, vind ik het fijner om kleinere stukjes te eten.

e.  Zaden en pitjes
Goed voor de poeperij! Ik voeg aan al mijn salades een eetlepel zonnebloempitten, sesamzaad, lijnzaad én chiazaad toe.

f. Kruiden
Kies wat je in huis hebt. Basilicum, munt of peterselie bijvoorbeeld.

g. Dressing
Een scheutje olijfolie. Eventueel met een beetje balsamicoazijn of citroensap en peper/zout.

H. Eet smakelijk!

Leon van Allegra McEvedy, een kookboek of een vakantieknutselboek? In eerste instantie dacht ik dat laatste. Het bevat talloze vakantiekiekjes, een uitklapposter, een uitscheur-seizoenskaart en een stickervel… Het leek me te frivool om een serieus kookboek te kunnen zijn. Toch was het tegendeel waar. Inmiddels gebruik ik dit boek een paar keer per week om info over ingrediënten in op te zoeken, en ja, ook om af en toe uit te koken.

Allegra McEvedy werkte al jaren als chef-kok (in het River Café in London en later in Robert de Niro’s Tribeca Grill in New York), maar wilde diep in haar hart koken voor het grote publiek in plaats van voor de happy few. “Iedereen heeft immers recht op lekker en vers eten”, aldus Allegra. Via via ontmoette ze twee mensen die zich mateloos irriteerden aan ongezond fastfood. De drie sloegen de handen ineen en werken een concept uit: food should taste good and do you good. In 2004 openden ze hun eerste Leon-restaurant. Tegenwoordig zijn er maar liefst 14 vestigingen in Engeland en plannen om tegen 2020 wereldwijde dekking te hebben. Voor mensen die niet zo lang willen wachten is er alvast dit kookboek. Kun je zelf aan de slag.

Het boek bestaat uit twee delen. De eerste helft is gewijd aan de culinaire bouwstenen waarop Leon is gebaseerd, en in het tweede deel staan recepten. Het eerste deel vind ik interessant omdat er véél gezonde ingrediënten besproken worden (smaak, herkomst, voedingswaarde en ideale combinaties met andere ingrediënten) en tips worden gegeven voor het gebruik. Ik had bijvoorbeeld geen flauw idee dat je van een lege maiskolf bouillon kunt trekken en dat boerenkool verkoudheid op afstand houdt.
Dat ik enthousiast ben over het tweede deel is omdat er veel recepten in staan met ingrediënten die sinds De Voedselzandloper mijn voorkeur genieten: groene groentes, quinoa, peulvruchten, havermout, rode vruchten. Recepten waar ik zelf nog niet opgekomen was, die makkelijk te maken zijn en waarbij rekening wordt gehouden met de seizoenen. Kom maar door met die salades, soepen en en vegetarische gerechten! Gelukkig is het niet alleen maar verantwoord en gezond, ook de verwennerijen, de recepten die het leven leuker maken, worden niet vergeten: rundvlees in Guiness, bijvoorbeeld, en chocolademousse!

Toch is het niet alleen maar halleluja, dit kookboek. De vormgeving is erg mooi, vintage illustraties en foto’s, maar McEvedy overdrijft enorm. Een poster met geweldige Europese kazen? Een stickervel met Leon-logo’s? Absoluut niet nodig in een kookboek van deze klasse. Het stickervel stuurde ik naar mijn neefje Leon en mijn dochter heeft de poster inmiddels verknipt.
Ook qua stijl slaat McEvedy de plank af en toe behoorlijk mis. Die is veel te familiair naar mijn smaak. Ik krijg de kriebels bij de gerechten met namen als de Wat-Joey-wil-krijgt-Joey-rabaraberkruimelvlaai en George’s borstvoedingsbrood. Sterker nog, ik peins er niet over ze te gaan maken. En dat kan toch niet de bedoeling zijn van een kookboek?

Om uit te proberen hieronder een saladerecept. Met een gewone naam. Zonder Joey en George erin.

Leons aloude superfoodsalade
voor 2 personen

2 eetlepels quinoa
halve broccoli
100 gram diepvriesdoperwten
kwart komkommer, in blokjes
100 gram feta
handje alfalfa
2 eetlepels geroosterde zaden en pitten (chiazaad, pompoenpitten, sesamzaad en zonnebloempitten)
halve avocado, in stukjes
handje peterselie, gehakt
handje munt, gehakt
citroensap
extra vergine olijfolie
zout en peper

Kook de quinoa gaar en laat afkoelen.
Kook de broccoli 5 minuten en voeg de laatste 2 minuten de doperwten toe.
Bouw nu je salade laag voor laag op: broccoli, doperwten, komkommer, feta, alfalfa, avocado, quinoa en als laatste de kruiden.
Pas aanmaken vlak voordat je gaat eten.

Dag picknickkleed! Dag camper! Dag ijsjes! Dag bikini! Dag siësta! En tegen mijn dochter van vijf, die nog steeds in de ban van Sinterklaas is, zeg dat ze nog maar 100 nachtjes hoeft te slapen… Helaas, we ontkomen er niet aan, het is weer voorbij die mooie zomer.
Maar, kop op, het is niet alleen maar kommer en kwel. Ik zie het eind van de zomer ook altijd weer als een ijkpunt. Net zoals Oud&Nieuw een moment om je leven weer even onder de loep te nemen, de balans op te maken en nieuwe prioriteiten te stellen. Vooruit, ik ga eerst.
De tweede helft van het jaar ga ik mijn uiterste best doen om meer geduld jegens de kinderen te betrachten. Tijdens de vakantie ging dat geweldig. Ik hoefde niemand uit bed te jagen, vond het prima als ze de hele dag in hun pyjama over de camping struinden, hoefde niemand onder de douche te sturen (van zwemmen word je immers ook schoon) en ik keek niet op een uurtje of twee als ze ‘s avonds naar bed moesten. Dat gevoel, dat superfijne heerlijk relaxte gevoel, ga ik proberen vast te houden.
Mijn tweede voornemen: minder wijn drinken. Na al die Duitse biertjes en vaatjes rosé, is het tijd om weer gezond te gaan leven. En dus drink ik vanaf nu uitsluitend biologische wijn. Niet alleen gezonder voor mezelf, ook voor het milieu. Als proef op de som kocht ik drie flessen biologische rode wijn bij EkoPlaza.
Mijn tweede voornemen is geslaagd. Nu het eerste nog…

De betere wijn, Zuid-Frankrijk
Een mix van de grenache- en syrah-druif. Licht en fruitig, smaakt naar bramen en kruiden, sappig.
Rondom de wijngaard staan verschillende bloemen en kleuren, waardoor ongedierte bij de wijnstokken vandaan gehouden wordt. Met het drinken van deze wijn draag je ook nog eens je steentje bij aan het redden van de bijenpopulatie, die de afgelopen jaren alarmerend is afgenomen. Van elke fles gaat namelijk € 0,15 naar de organisatie Beeing. Vandaar de slogan: Vier het leven, redt de bij!
Lekker bij een kaasplank en gerechten met Provençaalse kruiden, zoals stoofschotels.
Prijs: € 6,99

Elemental Cabernet Sauvignon, Chili
Rond en soepel. Een cabernet zoals een cabernet hoort te smaken. Houtgerijpt. Lekkere doordrinker. Smaakt naar zwart fruit (bramen en bessen), drop en heeft ook iets kruidigs.
Dit wijnhuis is het eerste in Zuid-Amerika dat zich geheel heeft toegelegd op het produceren van biologische wijn. Een pionier dus, en dat moet beloond worden door het drinken van deze wijn.
Lekker bij pasta, vleesgerechten en bij kazen.
Prijs: € 7,15

Purato Nero d’Avola, Italië
Volle en krachtige Siciliaanse wijn. Smaakt naar zwarte bessen, en in de verte naar krenten. Een robuust maar makkelijk drinkbaar wijntje.
Wijnhuis Purato gebruikt voor het etiket 100% gerecycled papier en 100% plantaardige inkt, voor de fles 85% gerecycled glas en voor de dozen 100% gerecycled karton. Dus of je wilt of niet, je bent tijdens het drinken goed bezig!
Lekker bij Siciliaans eten, pasta met kappertjes of aubergine bijvoorbeeld. Ook lekker bij (schimmel)kaas.
Prijs: € 6,15

Deze drie wijnen zijn te koop in alle vestigingen van EkoPlaza en via de website www.ekoplaza.nl


Nee, de saladeformule hebben we niet gebruikt. Ik had gewoon alle potentiële ingrediënten op het aanrecht gelegd en toen zijn we aan de slag gegaan. Zullen we dit erbij doen? En dit? Beetje hiervan?

We hebben de salade in de tuin opgegeten. Met een glas rosé erbij. En daarna nog een glaasje…

Achteraf trokken we twee conclusies: we hadden nog nooit een salade gegeten met zoveel ingrediënten en het was superlekker!

Ingrediënten
spinazie
tomaat
kikkererwten
linzen
doperwten
komkommer
parika
ui
avocado
feta
munt
pompoenpitten
zonnebloempitten
chiazaad
hennepzaad
olijfolie

Money, money, money, must be funny, in the rich man’s world
Als je ABBA mag geloven, is het leven leuker als je iets te besteden hebt. Helaas gaat dat tegenwoordig voor steeds minder mensen op. Het leven wordt duurder, de crisis, je kent de verhalen wel. Maar niet getreurd, besparen is helemaal hip. Iedereen doet het. En als je het goed aanpakt, kan het zelfs erg leuk zijn. Ik kan er ten minste enorm van genieten om aanbiedingen in te slaan, zo zuinig mogelijk auto te rijden en af en toe een week geen vlees te kopen voor man en kinderen.

Afgelopen week ging ik zelfs een stapje verder. Ik heb de weekboodschappen gedaan met zo’n supermarktmandje op wielen. Je weet wel, zo eentje die je achter je aan de winkel door trekt. Een karretje gooi ik vaak gedachteloos tot de nok toe vol, gewoon omdat het kan. Voor zo’n mand op wielen gaat dat niet op. Daarbij ben je gedwongen om eerst na te denken of bepaalde artikelen echt al op zijn en of je ze überhaupt wel nodig hebt. Het proberen waard dus om een paar euro te besparen.

Het ging heel lang goed. Totdat ik met een zak aardappelen onder mijn arm (zonde van de ruimte om die erín te doen) bij het wijnschap kwam. Probleem! Er paste op geen enkele manier nog een flesje in de mand… En dus heb ik gesmokkeld. Ik ben zonder wijn naar huis gegaan, heb alles thuisgebracht en ben later op de avond, na mijn yogales, nog even teruggegaan… Voor een biologische wijn, dat dan weer wel.

Chardonnay uit Chili puur&eerlijk Albert Heijn Bleek goudgele droge witte wijn. Niet uitgesproken van smaak, zurig. Smaakt een beetje naar tropisch fruit. Lekkere doordrinker. Lekker bij kip, vis en maaltijdsalades. Of gewoon zomaar op een zwoele zomeravond, met je bord op schoot voor de tv, terwijl de kinderen bij opa en oma logeren. Voor je het weet heb je een hele fles achter de kiezen…
Prijs: € 4,49

Nee, we worden niet gesponsord door de HEMA, maar toch wil ik jullie wijzen op hun geweldige saladebak. Ideaal om mee te nemen naar je werk tijdens deze hitte. En dat allemaal dankzij het ingenieuze koelelement.

Leg het element de avond van tevoren in de vriezer. Maak ‘s ochtends je salade, hang het koelelement in de bak en je lunch blijft fris tot aan de lunch!

Hmm, misschien toch eens nadenken over sponsoring! 😉

Tot vandaag wist ik het zeker: ik kan niet koken zonder recept. Ik bedenk het bewoon zelf niet, ben niet zo creatief. En waarom zou ik ook? Ik heb genoeg kookboeken en er zijn zoveel recepten beschikbaar via internet. Als ik iets wil maken, zoek ik er gewoon een recept bij.

Goed, een salade, soep of sapje verzinnen gaat nog net. Gewoon een paar ingrediënten die ik lekker vind (en die ik in huis heb) combineren en meestal is dat succesvol. Alhoewel die witlofsoep met rode biet van laatst… 🙁

Van de week las over het foodblog event mei 2013, en ik voelde een steek van spijt in mijn hart. Een uitdaging om een zelfgemaakt recept in te sturen… klinkt zo leuk, maar kan ik niet! Aangezien ik vanmiddag echter ONTZETTENDE zin had in iets lekkers, er geen kinderen en man in huis waren én ik geen zin had om naar de winkel te fietsen, ben ik toch maar zelf aan de slag gegaan. Voor een verantwoorde maar toch ietwat zoete versnapering.

En die lukte zowaar! Halleluja! In een oogwenk lagen er heerlijke spelt-honing-walnoot-koekjes op de bakplaat. Verrukkelijk bij een kopje thee.

Voor ongeveer 10 kuukskes
– 100 gram volkoren speltmeel
– 50 gram kokos cooking cream
– 3 eetlepels vloeibare honing
– handje walnoten (gebroken)

Verwarm de oven op 180 graden.

Meng het meel, de cooking cream en de honing door elkaar. De cooking cream smelt vanzelf door de warmte van je handen. Eventueel kun je brokjes fijn knijpen.
Als je er een (plakkerige) bal van kunt maken, voeg je de walnoten toe.

Maak een rol en snijd plakjes van een centimeter dik.

Bak ongeveer 15 minuten.

Daar was ie weer: mijn vader met de moestuin! Deze keer met winterprei. Eerlijk gezegd wist ik helemaal niet dat er verschillende soorten bestonden. Prei is prei, verder nooit over nagedacht.

Blijkt dat je dus verschillende rassen hebt die allemaal hun eigen oogstperiode hebben: zomer, vroege herfst, late herfst, winter en late winter. Een kort onderzoekje op internet naar de verschillen in smaak leverde weinig op. Ik vond alleen verschillen in het uiterlijk van de prei. Zo kan de ene soort wel tegen vorst, de andere niet, is de ene een zware, dikke prei, de andere lang en slank, kan de ene goed tegen schimmels, de andere niet.

Ongeacht de soort is prei zeer gezond want rijk aan foliumzuur, ijzer, kalium, vitamine C en B6, calcium, koper en magnesium. Fijne groente dus.

Ik maakte een preitaart die zelfs mijn kinderen heerlijk vonden.

Voor vier personen.

De korst:
250 gram speltmeel
20 gram roomboter of kokosolie
deciliter melk of sojamelk
snufje zout
eetlepel zuiveringszout

Kneed alles door elkaar en laat even rusten op een warme plek.

De vulling:
kilo prei
bak kipstukjes van de Vegatarische Slager
vier eieren
scheutje melk/sojamelk
250 gram geraspte kaas
peper en zout

Maak de prei schoon en snijd in ringetjes. Doe de prei met een klontje boter en een kopje water in een koekenpan en roekbak even snel op een hoog vuur. Zet het vuur zacht, doe dan de deksel op de pan en laat in een kwartier gaar worden.

Bak de kipstukjes in een andere koekenpan.

Kluts de eieren, de melk en de kaas door elkaar. Breng op smaak met peper en zout.

Vet een ovenschaal in en rol het deeg uit tot een lap van ongeveer een halve centimeter dikte. Prik met een vork gaatjes in het deeg. Verdeel de kipstukjes over de bodem en daar bovenop de prei. Giet het eimengsel over de prei.

Bak de taart ongeveer 25 minuten op 160 graden in de oven gaar.