Altijd lastig in een stad die je niet zo goed kent: waar kun je lekker eten? Dat vraagteken was hoogstwaarschijnlijk duidelijk zichtbaar op onze gezichten, want plotseling vroeg een man out of the blue of we op zoek waren naar een restaurant. Hij wist er namelijk wel eentje, niet te duur, biologisch en lekker. O nee, hij wist er nog eentje, met veel vlees op de kaart. Toen ik zei dat ik daar niet zo van hield, was zijn commentaar: ‘Nee, dat dacht ik al…’ Bij navraag zei hij dat hij dat kon zien aan mijn uiterlijk. Hmm, een veeg teken?

We gingen niet voor het vlees, maar namen wel even een kijkje bij dat biologische restaurant: Aangenaam in Haarlem. Een zeer verantwoord restaurant, merkten we al snel. Ze gebruiken niet alleen verse streekproducten, biologische groenten, fruit en vlees, maar koken ook nog eens op groene stroom en gas én maken schoon met biologisch afbreekbaar schoonmaakmiddel! Ook draagt het interieur van het restaurant grotendeels het Fair Trade keurmerk. En als klap op de vuuurpijl doneren ze 5% van de winst aan een goed doel (na het eten mag je aangeven welke van de drie doelen je wilt steunen, wat ik overigens altijd een hele opgave vind… Hoe kun je nou kiezen uit goede doelen?).

Het eten was heerlijk! Wij kozen voor de tajine met verse makreel, venkel, prei, citroen, munt en couscous en voor de kaasfondue met Gruyere en Bastiaansen blauw,
geserveerd met brood en groenten. Met een biologisch wijntje natuurlijk. De tajine was heerlijk gekruid, maar toch fris en de makreel was inderdaad vers. De kaasfondue was lekker pittig en de groente die je erin kon dippen iets gestoomd, waardoor de smaken nog beter tot hun recht kwamen.

Toen we bij de rekening nog ieder zo’n lief poppetje (een zorgenpoppetje uit Guatamala?) kregen, had Aangenaam mijn hart gestolen!

Enig minpuntje is wellicht de ambiance. Omdat we vrij laat waren was er enkel nog een plekje naast de deur naar de keuken, in een soort gangetje. De volgende keer eis ik de plek in het midden van het restaurant op!

 

 

Geweldig, een vader met een moestuin! Van de week kwam ie aan met een boodschapppentas vol verse spinazie. “Wel even goed wassen, in verband met slakken en zo”, zei hij er achteloos bij. Slik… slakken?

Even had ik de neiging die hele zak in de groenbak te kieperen. Slakken, iew! Maar onmiddellijk vond ik mezelf zo kinderachtig en realiseerde ik me hoe ver we met z’n allen tegenwoordig van de natuur af staan. We kopen liever een pak diepvriesspinazie in de supermarkt dan dat we zelf kraakverse spinazie schoonmaken. Gek, hè?

Dus ik aan de slag met de spinazie. Afwasbak vol laten lopen met water, spinazie erin zodat het zand alvast naar de bodem kon zakken en toen blaadje voor blaadje afgespoeld. Het duurde even, maar het was bijna een meditatieve bezigheid.

Zweverig? Ja, misschien wel. Maar wanneer neem je nu echt de tijd om te koken? Eén keer per week in het weekend? Verder moet het toch heel vaak even snel snel? De kinderen hebben honger, je hebt hard gewerkt, het is al laat en je wilt snel aan tafel. Het is dan zo verleidelijk om iets bijna kant-en-klaars uit een pakje te maken. Water erbij, koken en klaar. Toch is het zoveel bevredigender én gezonder om iets meer tijd uit te trekken om te koken. Dan wéét je daadwerkelijk wat je eet en mijd je allerlei ongezonde kleur-, geur- en smaakstoffen.

Hieronder een snel en gezond recept dat uitermate geschikt is voor kinderen. Die van mij vinden het heerlijk! Ik geniet ook. Maar misschien nog het meest omdat ik weet dat zij een gezonde maaltijd binnen krijgen.

Rijst met spinazie voor 4 personen:

  • half pak rijst
  • pak diepvriesspinazie, een zak verse spinazie of een zak spinazie regelrecht uit de moestuin
  • een ui
  • een teentje knoflook
  • een pak (Quorn)gehakt
  • peper en zout
  • basilicum (of andere kruiden naar smaak)
  • olijfolie
  • eventueel een scheutje slagroom om het lekker smeuïg te maken

Zet water op voor de rijst en kook deze gaar. Snipper de ui en de knoflook en bak die samen met de Quorngehakt in een scheut olijfolie. Doe de spinazie in een aparte pan (om te ontdooien indien diepvriesspinazie of om te laten slinken in het geval van verse). Roer alles door elkaar: de rijst, het gehaktmengsel en de spinazie. Breng op smaak met peper, zout en (verse) basilicum. Strooi er eventueel nog een beetje geraspte kaas overheen. Eet smakelijk!!

En ja, er zaten inderdaad twee ieniemini naaktslakken tussen de spinazieblaadjes. Die eigenlijk best wel schattig waren. Ik heb ze in de tuin vrijgelaten.

 

In de Nederlandse zon, die maar niet tevoorschijn wil komen, lukt het in Nederland niet om zelf zongedroogde tomaten te maken. En dus maak ik ze in de oven! Minstens net zo lekker.

Nodig:

  • 1 kilo rijpe tomaten (pruim- of tros)
  • 2 eetlepels suiker
  • 2 eetlepels klein gesneden rozemarijn
  • 2 teentjes fijn gesneden knoflook
  • olijfolie
  • peper en zout

Snijd de tomaten door midden, meng de rest van de ingrediënten en smeer dat mengsel op de tomaten. Laat 4 uur zachtjes bakken in een oven op 110 graden Celsius.

Heerlijk met een stukje kaas bij de wijn, in een salade of in de stamppot.

Gisteren kwam ik thuis, moe, na een heel lange werkdag. En daar wachtte me een verrassing..
Ineens, uit het niets, waren daar mijn eerste tomatensprieten! Donderdag was er nog niets te zien, en nu ik zie kleine groene blaadjes opdoemen.

Ik begrijp ineens het plezier van het zelf verbouwen van plantjes uit zaadjes. Ben benieuwd wanneer ik mijn eerste tomaten kan oogsten!
En in mijn serre…duiken plotsklaps ook de eerste tekenen op van mijn wilde bloemen in spé!!

De tomatenkweekpot  komt natuurlijk van de Hema. Wat hebben ze dat toch weer goed bedacht, zo simpel, zo verleidelijk. Gewoon een leuke frisse pot met zaadjes en potgrond en voordat je het weet ben je plantjes aan het kweken op je vensterbank. En ik ben niet de enige want onmiddellijk krijg ik een bericht van J waarop ze haar oogst toont. Prachtig!

Heb jij soms ook een Hema tomatenplant (in wording)? Stuur je foto op! Dan maken we een mooie verzameling. Heb je tips voor het beste resultaat? Ik hoor ze graag!

Brownies… Oké, ze zijn niet gezond, maar wél lekker. En als je biologische ingrediënten gebruikt, zijn ze ook nog eens heel erg bewust! En ook niet onbelangrijk, super gemakkelijk te maken. Redenen genoeg om het recept op Happy Eten te zetten dus.

Het recept is van Nigella Lawson (Hoe word ik een goddelijke huisvrouw?) en ik heb het iets aangepast, waardoor ik ze nog lekkerder vind. Minder suiker, dus iets minder zoet en minder bloem, dus een iets kleverigere substantie.

  • 175 gram bio boter
  • 175 gram pure bio chocola
  • 3 bio eieren
  • 200 gram bio suiker
  • 100 gram bio bloem
  • 150 gram walnoten
  • snufje zout
  • zakje vanillesuiker

Verwarm de oven voor op 180 graden Celcius en bekleed een klein bakblik met bakpapier.

Smelt de chocola en de boter in een pan of in de magnetron en roer goed door elkaar.

Mix in een beslagkom de suiker met de eieren en de vanillesuiker en roer hier dan de choco-boter-mix doorheen. Voeg er dan de bloem, het zout en de noten doorheen.

Giet het mengsel in het bakblik en bak in 25 minuten gaar.

LET OP! Ze zijn zo op. Vanaf het moment dat ik ze uit de oven haalde bleven de buurtkinderen en mijn eigen kinderen angstvallig in de buurt. Of ze een stukje mochten… Voor ik het wist was het halve bakblik leeg. Later op de avond heeft onze oppas zich te goed gedaan aan een groot stuk. Normaal eet ze niets tijdens het oppassen…

Eerder schreef ik al dat ik nadenk over het beginnen van een moestuin. Of liever gezegd dat ik de voors en tegens aan het afwegen ben. Zoals iedere dag biologisch en vers eten versus de hoeveelheid werk. De andere voors en tegens die ik tot nog toe verzameld heb, lees je hier. Natuurlijk doe ik de nodige research om die lijst aan te vullen. Nu kom ik weer uit bij een erg leuk initiatief; moesie de moestuin coach. En als ik het goed zie op de foto’s gebruiken ze het principe van Jelles makkelijk moestuin, gebaseerd op het idee van Square Feet Gardening.

Moestuincoach is een project voor kinderen in de basisschoolleeftijd die kunnen leren hoe een moestuin op te zetten, ook gericht op scholen, buitenschoolse opvang en kinderdagverblijven. Het hele gezin wordt er bij betrokken zodat je dus met zijn allen het plezier van de moestuin gaat ervaren en gezonder gaat eten. Andere belangrijke doelstellingen van het project: minder voedselkilometers maken en minder eten weggooien. In 2011 was het project een groot succes. Ik voorspel dat er in 2012 nog meer gaan volgen!

Meer informatie vind je op www.moestuincoach.nl

Het voorjaar heeft zoveel voordelen. Ik wil erop uit, nieuwe en actieve dingen, planten in potten zetten, mijn vensterbank vol kruiden, salades maken. En ik verheug me nu al op het kopen van vers fruit.

Ik heb mooie herinneringen aan een rondje direct van de boer rond Roermond van boerderijwinkel, naar – terras. Eten kopen direct bij de producent, vers van het land, liefst biologisch. Ik deed een eerste verkenningstocht .

Nauwelijks zaten we op de fiets of de eerste beloftes dienden zich al aan. Een simpel handgemaakt wit bord met zwarte letters kersen deed me het water in de mond lopen. We volgden kersen tot we een zandpad inreden en steeds meer fietsers zagen. Een sfeervol terras op een binnenplaats van een boerderij bood toegang tot de schuur met winkel; verse kersen, aardbeien, meloenen, biologisch appelsap. Ze gingen als warme broodjes over de toonbank die zondag (nog zo’n voordeel, op zondag open!). Zelf deed ik me tegoed aan een kilo overheerlijke kersen.

Daarna sprongen we weer op de fiets, langs weilanden en bospaadjes tot de volgende fruitgaard zich meldde bosbessen. Ook hier hadden ze er werk van gemaakt; bosbessenmuffins, bosbessenpannenkoeken, bosbessensapjes, bosbessenlikleur, bosbessen per kilo, per pond, koffie en thee. De verse bosbossenmuffins moesten we even testen en natuurlijk plukten we daarna zelf twee kilo bosbessen voor thuis. Zelfgeplukt dat smaakt nog lekkerder.

In Tassie reden we tientallen kilometers extra om een door Lonely Planet aanbevolen Blueberriefarm te bezoeken. Temidden van de toeristen viel de ambiance toch wat tegen. En hier… hadden we onze Blueberriefarm gewoon binnen fietsbereik, puur zonder allures en een tas vol Limburgse blueberries.

Ik was blij dat we ruime fietstassen bij ons hadden. Want even verderop liet ik ook  “de beste scharreleieren van de regio” niet liggen.

Binnenkort dus een nieuw bezoek aan de Roermondse boerderijwinkels, happy eten direct van de boer.

Toen ik bij mijn biologische boer komkommers wilde bestellen, had ik de keus: of de duurderde rechte of de goedkopere kromme. Geen moeilijke keus. Ik ging voor de goedkope kromme kneusjes. En ik werd op slag verliefd toen ze arriveerden! Prachtig, hoe krijgt de natuur het voor elkaar… komkommers met een bochtje.

Idioot eigenlijk dat je in iedere supermarkt tegenwoordig alleen nog maar rechte komkommers kunt kopen. Uiteraard is dat ruimtebesparend, er passen er meer in het schap. Maar komen we op die manier niet steeds verder van de natuur af te staan? Straks weten we niet beter en zijn we ervan overtuigd dat een komkommer kaarsrecht hoort te zijn en dat een kromme afwijkt en dus waarschijnlijk niet lekker is.

Hoe krijgt een boer het eigenlijk voor elkaar dat zijn komkommers alleen maar rechtuit groeien? Komen komkommers überhaupt nog wel van een boerderij of bestaan er inmiddels fabrieken voor genetisch gemodificeerde komkommers? Iemand enig idee?

 

Moestuinen zijn hip! Daar kun je niet omheen. In Nederland associeer je een moestuin vandaag de dag met een bakfiets met hippe jonge ouders of beroemde chefkoks. Niet gek voor die ooit zo eenvoudige volkstuin.

Steeds vaker hoor ik mensen om heen over groente uit eigen tuin. En bladerend in kookboeken kun je ook niet meer om de onbespoten groente uit eigen tuin heen. Ik zie het voor me; een tuin vol oranje pompoenen, courgette, tomaat, basilicum en sla waar ik onbeperkt uit kan putten. Grote pannen vol pompoensoep in de herfst en onbespoten sla of komkommer gazpacho in de zomer. Onbespoten, dus véél gezonder. Bovendien ben ik met een moestuin zelfvoorzienend, dat idee spreekt me ook wel aan.

Pompoensoep

Tijdens een etentje met H. voeden we ons enthousiasme voor de moestuin. Samen met haar zus staat ze, na bezoek aan een openmoestuindag, op de wachtlijst van een moestuincomplex. Er zijn heel wat voors en tegens te noemen. Maar we zien vooral toch de volgende zomer voor ons, waarin grote kisten vol ingrediënten richting keuken gaan en waarin avond aan avond getafeld wordt in de moestuin zelf.

verse groente uit eigen moestuinFoto credits: Simon Howden

In mijn vervolgonderzoek stuit ik op het geweldige concept van Jelle van de Makkelijke Moestuin. Wat een geweldig idee!

Mijn moeder (ervaringsdeskundige) tempert mijn enthousiasme enigszins met herinneringen aan zomers lang boontjes doppen en iedere avond courgette eten…..Maar al snel kijk ik weer naar de beelden van Jelles makkelijke moestuin en zie ik schalen vol tomaten en salades voor me.

Hoogste tijd dus voor de moestuin…?

Het aantal voordelen is groot:

  • onbespoten groenten
  • lekker en gezond
  • zelfvoorzienend
  • lekker veel buiten zijn
  • kan ik misschien eindelijk ook weer eens bbq-en
  • ontspannend
  • altijd verse ingrediënten
  • inspiratie voor lekkere gerechten
  • groenten uit de volle grond en de zon
  • hip

Zijn er ook nadelen?

  • onkruid. Hoe snel groeit dat eigenlijk?
  • veel werk? Hoeveel tijd moet ik incalculeren? Wat moet ik laten schieten?
  • als je geen eigen tuin hebt, dan moet je een moestuincomplex vinden. Je komt waarschijnlijk op een wachtlijst te staan.
  • in eerste instantie krijg je een beginnerstuin toebedeeld, tot je bewezen! hebt dat je rijp bent voor een echte tuin.
  • je moet er naar toe (dus hij mag zeker niet te ver weg zijn)

Denk je dat ik nog voor – of nadelen ben vergeten? Laat het me weten.

Ik laat mijn lijstje nog even bezinken en doe nog wat meer research. Maar het beeld van een veld vol rucola, pompoenen, trostomaten en courgettes lonkt