IMG_5497

Vandaag lopen wij een dagje mee bij de Groenteboerin van Hoeve Biesland. Een dagje stage om de principes van Biologisch Dynamische landbouw in de praktijk te ervaren.

Biologisch Dynamisch gaat nog een stapje verder dan biologisch. Biologisch Dynamisch werkt net als biologisch zonder kunstmest en bestrijdingsmiddelen, maar kijkt daarnaast ook heel sterk naar de samenhang tussen bodem, plant, dier en mens. De vruchtbaarheid van de bodem vormt een belangrijke basis. In Biologisch Dynamisch ga je daarom leven toevoegen aan de grond door bijvoorbeeld een ruime vruchtwisseling (zes tot acht jaar) toe te passen. Pas na jaren zet je weer dezelfde gewassen op het zelfde stukje grond. Ook wordt er veel gewerkt met groenbemesters. Daarnaast wordt er bijvoorbeeld met preparaten gewerkt om de grond vruchtbaar te houden. In biologisch dynamisch wordt ook zo veel mogelijk met een gesloten kringloop gewerkt. Als dat niet binnen het eigen bedrijf kan, dan wordt er zoveel mogelijk samenwerking met de boeren in de buurt gezocht. Zo worden de uitwerpselen van de dieren weer gebruikt als mest voor de planten of wordt er mest uitgewisseld door boeren in de buurt. In de biologisch dynamische veeteelt mogen koeien hun horens behouden vanuit de gedachte dat dit bij de koe hoort en invloed heeft op hoe de koe zich voelt. Binnen de filosofie van de Biologisch Dynamische landbouw is de boer een onderdeel van het geheel, geen leider. De mens beweegt mee met de natuur en helpt de natuur en schept de voorwaarden die nodig zijn.

De afgelopen maanden hebben wij hier veel over geleerd in de lessen Natuurvoeding en we zijn dan ook heel benieuwd hoe dat in de praktijk gaat.
Vandaag kunnen wij dus al onze vragen over biologisch dynamisch stellen aan de deskundigen op hoeve Biesland, en kunnen we zelf onze biologische dynamische handen uit de mouwen steken.

Op hoeve Biesland werken ze biologisch dynamisch en ze zijn befaamd om hun aan huis te tappen rauwe melk. Ieder jaar organiseren ze de Bieslanddagen om de lokale bevolking kennis te laten maken met het biologisch boerenbedrijf. Sinds enkele jaren verbouwt Linda Duindam (de dochter des huizes) haar biologische groente.

Regelmatig heb ik verse groente van haar in mijn weekendkistje met groente en fruit. Ik vind het daarom extra leuk dat wij een dagje bij haar stage kunnen lopen.

Op 1 april zijn we al om 8 uur ‘s ochtends present. Het is de mooiste zonnige dag sinds tijden. En in de prachtige omgeving met het dauw nog op de velden, geniet ik van deze groene omgeving. We beginnen met koffie en kruidenthee, vers uit de kruidenspiraal. Er zijn nog twee andere vrijwilligers. Wat een vriendelijke mensen. Ik voel me in een andere werkelijkheid. Zouden we niet overal zo met elkaar om kunnen gaan? Dan zou het leven er heel wat mooier uitzien.

Dit is de eerste dag dat er geplant gaat worden. In de ochtend bietjes en ‘s middags venkel. Wij werken hard mee. Geknield op een kussen werken we gestaag door om de plantjes de grond in te krijgen. Echt handwerk dus. En zonder vrijwilligers zou dit beslist een heel dure verbouwingsmethode zijn.

De grond is ongelooflijk, vol wormen! Ik zie er thuis ook wel eens een, maar zo veel als hier. Dat is zeker een van de successen van een vruchtbare grond.

Tussendoor kunnen we onze vragen over het bedrijf stellen en vertelt Linda over de Biologisch Dynamische toepassingen

IMG_5494
“Zaaien en planten bij volle maan, dat werkt echt. Dat ervaren we al een aantal jaren. ” En de zaaikalender met de volle maandagen hangt dan ook gereed. Maar natuurlijk kan er niet alleen bij volle maan geplant worden. Want ook vandaag moeten er plantjes de grond is.

IMG_5495

Ook werkt Linda met preparaten. Zo zit er bijvoorbeeld een stierenschedel in de grond, en vier hertenblazen met duizendbladbloemen. Op de foto hierboven zie je de markering voor zo’n preparaat.

De koeien staan een eind verderop. Op het terrein vlakbij het huis. Ze hebben veel ruimte en mogen hun horens gewoon houden. Afgelopen jaar hebben slechts 2 van de 300 koeien antibiotica gehad.

Het lijkt wel een kleine leefgemeenschap met al die hulpboeren. Ook is er een bus met weilandwinkel.

Natuurlijk doe ik daar wat verse inkopen en we tappen een fles rauwe melk. Waar kan dat nog?

Een inspirerende prachtige dag. Zo’n dagje meewerken dwingt respect af voor eerlijke natuurlijke producten die uitgroeien van klein plantje tot grote venkel of bos bieten.

IMG_5496IMG_5655

Als je houdt van eten, van koken, van smaak en combineren, dan kijk je ook graag films over eten. Wij in ieder geval wel. Jiro dreams of sushi stond al lang op de lijst om terug te kijken. Een avond vol inspiratie.

In een jaar tijd bakte hij 200 sushi omeletten die allemaal afgekeurd werden. En eindelijk op een dag sprak meester Jiro de verlossende woorden: “Ja deze is goed.” De leerling herinnert zich nog hoe hij bijna begon te huilen van geluk. Eindelijk was zijn omelet goedgekeurd door Jiro, de sushi meester.

De beste sushi maker ter wereld
Jiro, 85 jaar oud, is de beste sushi maker ter wereld. Hij heeft 3 Michelin sterren, en slechts 10 zitplaatsen in zijn restaurant. Vanaf zijn 10e heeft hij iedere dag gewerkt. Hij neemt alleen vrij op feestdagen of bij hoge uitzondering, een begrafenis bijvoorbeeld. Hij leeft voor sushi. Stoppen met werken daar moet hij niet aan denken.

Je moet iedere dag beter willen zijn dan de dag ervoor
“Je werk moet je liefde zijn. Passie is een van de belangrijkste dingen als je verder wilt komen.” Discipline overduidelijk ook, gewoon keihard werken. En zegt Jiro: “Je moet iedere dag beter willen zijn dan de dag ervoor.” En minstens zo belangrijk je moet een goed ontwikkelde smaak hebben. Die moet altijd beter zijn als die van je klant.
Jiro proeft alle sushi en ingrediënten voor met de kunde van een meester. Het moet precies goed zijn, perfect en anders gaat het terug.

En die perfectie begint bij de ingrediënten en het inkopen.
Rijst koken voor sushi is een ware kunst. En die wordt ingekocht bij de beste rijsthandelaar van Tokyo. Een handelaar die op zijn beurt ook niet zomaar aan iedereen wil verkopen, maar alleen aan iemand als Jiro, die echt weet hoe je ‘m moet koken. Want je rijst verkopen aan iemand die niet weet hoe hij ‘m moet koken, dat zou maar verspilling zijn.
Nergens wordt de rijst onder zo’n hoge druk gekookt als in het restaurant van Jiro. Dat komt heel nauw. En ook de temperatuur van de rijst bij het opdienen moet precies goed zijn. Het personeel van Jiro weet het, zij hebben de beste sushi rijst van Tokyo.

Alleen de verste vis
En dan hebben we het nog niet eens over de vis gehad. Uiterst secuur koopt, tegenwoordig de zoon van Jiro, maar tot zijn 70e Jiro zelf, de vis bij de beste handelaren, specialisten op hun gebied: de garnalenspecialist, de octopusspecialist, de tonijnspecialist. Jiro wil alleen het beste. Als het niet goed is, koopt hij het niet, dan staat er wat anders op het menu.

Zijn klanten komen voor kwaliteit en hebben het er dan ook voor over om een maand vooruit reserveren.

Ode aan de smaak documentaire over de sushi meester Jiro
Deze prachtige documentaire over meester sushi maker Jiro is een ode aan de smaak, maar ook een ode aan de discipline. Met een gevoel van diep respect voor deze man, zat ik te kijken. Zo hard werken, met zoveel discipline, iedere dag beter willen zijn dan de dag ervoor, en slechts één duidelijk doel in zijn leven. Misschien is dat inderdaad wel het geheim van de ware meester. Het staat in ieder geval in schril contrast met onze Westerse of hedendaagse neiging tot instant bevrediging.

Of ik me nu nog ga wagen aan het maken van sushi? Voorlopig even niet. Ik begrijp nu pas echt hoeveel erbij komt kijken. En hoe belangrijk het is om ingrediënten van topkwaliteit te gebruiken, die krakend vers zijn. Voorlopig droom ik nog maar even weg bij de mooie beelden uit de film.

hooimadam

DSCN3932

Sinds kort ben ik de gelukkige bezitter van de Hooimadam. Een soort theemuts waar ik mijn pan in zet voordat ik ga slapen en ’s ochtends is mijn quinoa, rijst, boekweit, haver of spelt klaar om in mijn lunchtrommel te gaan. En niet alleen granen zijn dol op deze theemuts ook kikkererwten, linzen, borlottibonen en kidneybonen garen graag in de hooimadam.

Het is echt veel gemakkelijker nu om mijn maaltijden te plannen.

’s Ochtends voor ik ga werken doe ik de granen en/of peulvruchten in de hooimadam en als ik thuiskom hoef ik er alleen nog wat andere lekkere groenten, slablaadjes en noten (of iets meer als ik zin en tijd heb) aan toe te voegen en klaar is mijn gezonde maaltijd.

Wat een uitvinding!
Iedereen die graag gezond wil eten, maar door een drukke baan of druk gezin niet altijd de tijd heeft om lang in de keuken te staan (en voor wie geldt dat eigenlijk niet?), zou de hooimadam moeten hebben, volgens mij. Voortaan staan er bij mij altijd peulvruchten of granen in de week zodat ik die na 12 uur of 24 uur even 4 minuutjes kan koken in een pan op het vuur. Daarna gaat de deksel erop, de pan van het vuur en in de hooimadam.

Voor mij is dit de ontdekking van het jaar. Ook al stamt dit idee juist van vroeger. De hooikist werd vroeger gebruikt om het eten van de arbeiders op het land warm te houden en te laten garen. De hooimadam is een soort remake van wol, zodat je geen zware kist hoeft te sjouwen of niet een nieuwe belasting op je toch al te geringe kastruimte doet.

Nog een groot voordeel… Veel granen moet je best lang koken. Neem nu spelt, een oergraan vol vezels, vitamines en mineralen, dat moet toch al snel een uur koken. Nu is dat sowieso vaak al lastig in te plannen, maar als het toch lukt, dan moet het dus een uur lang op het gas staan. En ik weet niet hoe het jou vergaat, maar bij mij is het dan toch vaak zo dat ik op een gegeven moment vergeet dat ik iets op het gas heb staan. Geregeld staat er iets droog te koken. Die tijden zijn nu voorbij, een paar minuutjes op het gas, het gas uit en dan in de hooimadam. Spelt koken, ik heb er geen omkijken meer naar. En ik bespaar ook nog 55 minuten op de gaskosten.

Ik vind het zo leuk dat ik op deze manier heel laagdrempelig allerlei soorten granen en peulvruchten kan uitproberen.

Je kunt de hooimadam ook gebruiken voor stoofpotjes of het trekken van soep. Dat heb ik zelf nog niet uitgeprobeerd. Maar ik ben heel benieuwd of ik voortaan ook mijn soep in de hooimadam laat trekken.

Morgen ga ik in ieder geval humus maken van kikkererwten.

 

IMG_4744 IMG_4745 IMG_4746

Wat een mooi zomers kistje deze keer. Die kleuren van de snijbiet!! De abrikozen en de aardbeien.

Ze vragen erom om heel snel verwerkt te worden in een mooi gerecht.
Hoewel ik er ook heel goed naar zou kunnen blijven kijken.

Hier word je gewoon vrolijk van. Zo zouden alle dagen eruit mogen zien.

Ik maakte er een heerlijk taart mee, die als suggestie werd genoemd in de brief van het kistje.
In plaats van slagroom gebruikte ik geitenyoghurt.

Voor de snijbiettaart

  • Drie eieren, zout en peper met een beetje water door elkaar roeren.
  • Ca 100 ml geitenyoghurt door de geklutste eieren (ca 100 ml) roeren, zout en peper toevoegen.
  • Geitenkaas erdoorheen, 150 – 200 gram.
  • In de tussentijd de snijbiet blaadje en stengels in kleine stukjes snijden en even bakken in de pan.
  • Taartbodem in de vorm doen, eieren – yoghurt – kaas mengsel erin.
  • Snijbiet er overheen.
  • Hazelnoten (of walnoten) erover heen om het af te maken.
  • Ca 30 minuten in de oven op 200 graden.

Heerlijk taart!

Alleen jammer dat de kleur van snijbiet toch net iets minder mooi wordt als ie gebakken wordt.

FullSizeRender[1] FullSizeRender[2]

 

Kistje vol Smaak

Sinds kort ben ik fan van andijvie. Nu vraag je je misschien af hoe dat zo gekomen is. Dat komt door het Kistje vol Smaak.

Iedere vrijdag wordt het kistje bij me afgeleverd met verse groente en fruit. Iedere keer weer een verrassing wat erin zit. Wat vast staat: vers, zoveel mogelijk van het seizoen uit de regio, maar soms ook van iets verder weg, en als het even kan biologisch. En altijd een brief die precies uitlegt wat er in het kistje zit, waar het vandaan komt, en soms met een suggestie voor bereiding erbij.

Het is een geweldig concept! Ik merk dat ik hierdoor mijn groente nog meer waardeer, en met zorg in een recept wil verwerken. Nu werd ik altijd al blij van groente. Maar daar is extra appreciatie bijgekomen. Het lijkt alsof ik me anders verhoud tot de groente. Ze krijgt eindelijk de volle waardering die ze verdient.
Niet mijn standaard wekelijkse boodschappenlijst, nee, ik maak wat het kistje schaft. En dat was vorige week net als enkele weken geleden andijvie!

Ik wist niet dat andijvie zo lekker was. Krakend vers in de salade. Na wat speurwerk, stelde ik een eigen vegasalade samen (en wat varianten daarop), die erg in de smaak valt hier in huis.

Dus weet je nog niet wat je morgen met het warme weer gaat maken? Dan zeg ik snel naar de winkel voor een krop andijvie. Die van mij kwam via het kistje van Peter Groenendijk uit Strijen.

Mijn suggestie voor een heerlijke andijviesalade

  • Halve krop andijvie wassen en klein snijden
  • 2 nectarines klein snijden
  • halve komkommer klein snijden
  • 2 gekookte eitjes (ook uit het kistje van het buurtkippenhok)
  • 1 rode paprika klein gesneden
  • 2 augurken klein snijden
  • 2 lentjeuitjes klein snijden

Alles mengen in een mooie saladeschaal. Handvol geroosterde pinda’s erover en afmaken met een dressing van mosterd, olijfolie, wittewijnazijn, beetje honing, zout en peper.

De dressing matcht perfect met de andijviesalade. Ik maak altijd wat extra dressing die ik bewaar in een glazen pot in koelkast zodat ik een paar dagen later nog een keer een lekkere salade tevoorschijn tover in een handomdraai.

Morgen komt er weer een nieuw kistje.

eieren van het buurtkippenhok

2015-06-21 18.28.40
Afgelopen weekend was ik het hele weekend op het Best Kept Secret festival. Goeie muziek, fijn gezelschap, koud bier, zalig eten en, misschien nog wel het belangrijkst, vlak bij huis. Dus elke dag onder de douche en slapen in mijn eigen bed. Ja, dat is heel fijn op mijn leeftijd! 😉

Maar even terug naar het eten. Wat een goddelijke gerechten heb ik gegeten: een Griekse pita met vegetarische gyros tzatziki, rucola, tomaat, rode ui en oregano van Vleesch noch Visch! Een vers gebakken stroopwafel van Waffels op wielen! Zelfgemaakte Groningse kaasfondue van De Eetfabriek!

Maar mijn favoriet was toch wel de bietensalade van Buskruid. Couscous met rode bietjes, feta, munt, rettich, nootjes en mierikswortelcreme. Echt verrukkelijk! Ik ben er maar liefst twee keer gaan eten en heb genoten. Alijd fijn zo’n biologische salade als gezonde tegenhanger van al dat bier. Gewoon vers écht eten, geen fratsen. En dat tegen het eind van het festival een van de drie soepen en een van de drie salades uitverkocht was, bewijst dat mijn mening gedeeld werd.

Ik ga op zoek naar het recept en zal het hier delen als ik dat gevonden of nagemaakt heb. Eerst even bijslapen.

Juice

Juice at a perfect place

Ik schreef het al eerder op happy eten. Een van de beste dingen waar ik mee begonnen ben is hardlopen. Gewoon omdat het buiten is, in de wind, langs een mooi weiland, langs water. Het maakt mijn hoofd zo goed leeg, en geeft me zo’n energie. Ik heb echt nog nooit spijt gehad van een rondje rennen.
Na het rennen, en ook al tijdens het rennen, voel ik me altijd beter dan daarvoor. Vandaag had ik het weer, moe van het werk, fysiek, maar ook mentaal malend. Ik begon op de fiets al te onderhandelen met mezelf ‘ben eigenlijk heel moeilijk, en geen zin, als ik morgen nu eens ga.’ Maar nee, ‘ ga niet met jezelf onderhandelen’, herinnerde ik mij de zin ooit gelezen in een boek dat ik op de luchthaven opensloeg. En zo is het maar net. Soms moet je gewoon iets doen, gewoon omdat je weet dat het goed voor je is.
Ik werd er dubbel en dwars voor beloond, met hernieuwde energie en inspiratie begon ik mijn avond.

Afgelopen hemelvaartsdag bereikte mijn hardloopliefhebberij een nieuw hoogtepunt. Ik deed mee aan mijn derde hardloop wedstrijd, de Golden Ten en ik liep een PR van 48.02. Wat een kick gaf dat zeg. Een super parcours van het sfeervolle centrum naar het natuurgebied ‘ t Delftse Hout.  En het mooie weer maakte het helemaal af.
Natuurlijk was mijn allereerste hardloopwedstrijd de ware mentale overwinning. En ook de ontdekking van iets nieuws dat ik ontzettend leuk vond.

Bijna weer een lang weekend voor de boeg met tijd voor mooie dingen, buiten zijn en zeker weer een mooi rondje rennen. Misschien wel door de duinen als het weer een beetje mee zit.

Tot die tijd pers ik mijn verse sapjes voor het zomergevoel.

Mijn favoriete altijd goed lentesapje

  • 2 appels
  • 2 stengels bleekselderij
  • stukje komkommer
  • handvol spinazie
  • stukje gember
  • schijfje citroen

Allemaal in de juicer. Goed voor 2 heerlijk glazen sap. Goed voor je spieren en de hydratatie.

2015-05-02 16.46.58
‘Door een tijdlang dagelijks brandnetels vers te eten of het sap ervan te drinken, verdrijft men alle typische voorjaarskwalen.’
Dit zinnetje uit mijn Geneeskruidenboek trok mij, samen een pleidooi van Yvonne voor brandnetelthee, over de streep. Ik ging brandnetelsoep maken!
Ik ga ze niet allemaal opnoemen, de heilzame krachten van de brandnetel. Zoek maar op. Of beter nog, neem aan dat de brandnetel iets voor je kan betekenen, ga naar buiten en pluk. Dit is hét moment. Jong groen is immers bijzonder levenskrachtig en doet de mens goed.
Let wel op waar je plukt. Niet langs een drukke weg. Brandnetels nemen immers afvalstoffen uit hun omgeving op en om die nou vrijwillig tot je te nemen… Pluk ook geen brandnetels langs een pad waar veel honden worden uitgelaten.
Pluk de toppen en de bovenste twee blaadjes van jonge brandnetels. Die hebben een sterkere werking dan de grote planten.
Samen met mijn dochter plukte ik zo’n 40 toppen in het bos. Die spoelde ik goed af met koud water. Toen fruitte ik een ui en twee teentjes knoflook, maakte ik een liter bouillon met twee vegetarische, biologische bouillonblokjes (zonder E-nrs!) en kookte ik de brandnetels ongeveer 20 minuten zachtjes mee. Ten slotte pureerde ik de soep met de staafmixer. Mmmm! Echt super lekker!
2015-05-02 17.11.00

Op de dagen dat ik thuiswerk – en thuislunch – mag ik graag een soepje maken: pompoen, linzen, kikkererwten, en in de zomer vaak tomaat. De dagen dat ik op kantoor werk neem ik altijd een salade mee. Omdat ik die dan rond half zeven ’s ochtends sta te maken (slaperig!), is het tegen lunchtijd altijd weer een verrassing wat er allemaal in zit. Ook vandaag werd ik verrast door mijn zelfgemaakte salade. Linzen, halloumi, spinazie, augurk, hennepzaad en olijfolie. Heerlijk!

2015-02-25 12.14.24

Vorige week was ik op de gezondheidsbeurs. Nu is een beursbezoek niet een van mijn favoriete bezigheden, maar voor het thema gezondheid  wilde ik wel even over mijn principes heen stappen, en won mijn nieuwsgierigheid het. Bovendien stonden er interessante spreker op het programma: Jesse van der Velde en Ralph Moorman. De lezingen hadden een hoge informatiedichtheid en daar houd ik van! Ik ging heel geïnspireerd weer naar buiten. En als ik nog geen vitamine D zou gebruiken, zou ik die na het verhaal van Jesse meteen zijn gaan kopen.

De speciale matrassen, slakkencreme, en hippy kleding namen we voor lief.

Een van de toppers vonden wij de ontdekking van de Be’ Burgers. Super lekkere groenteburgers, zien er mooi uit en smaken echt heel goed. Wij proefden de variant met biet en de variant met champignons en die waren heerlijk! En ze zijn nog niet eens in de winkel. De maker van de burger, die ook in de stand stond, heeft ons verzekerd dat ze binnenkort in de gewone supermarkten liggen. Wij gaan zeker op zoek.

Houd ze in de gaten. Dit is de enige informatie die we er nu over hebben.

www.purplebeehive.nl

DSCN3835