DSCN3831

Exciting! Ik ben zelf kokosyoghurt aan het maken! Ik ben zo benieuwd!

Het leuke van kokosyoghurt is dat het volledig zuivelvrij is. Een mooi alternatief voor een ontbijt zonder melkproducten dus. In Nederland is kokosyoghurt nog moeilijk te vinden, en als je ‘m al vindt, is ie erg duur. Dus ik denk dat je ‘m gewoon zelf moet maken.

Het is in ieder geval geweldig leuk en eenvoudig om te doen. Een lust voor het oog die mooie kokossubstantie.

Ik kwam vanmiddag toevallig bij de Aziatische supermarkt voorbij, en toen moest ik natuurlijk inslaan. Naast de taugeh, gember, sesamolie en norivellen, sloeg ik een paar blikjes kokosmelk en een paar blokken kokoscreme zonder toevoegingen in. Ik zag de mooie nieuwe weckpot  en de probiotica in het keukenkastje voor me en ik wist dat ik zometeen eindelijk mijn project zelf kokosyoghurt maken zou beginnen.

DSCN3829

Het enige jammere is dat het nu 24 uur in de oven moet staan om te fermenteren. Dus ik moet geduld hebben voordat ik kan testen. Tijd voor een in between project dus om mijn gedachten van die kokosyoghurt af te leiden.

wortelspirelli

Hij stond al een hele tijd op mijn verlanglijstje. Maar op een of andere manier was aanschaffen er nog niet van gekomen. Het leek me gewoon leuk, echt nodig was ie natuurlijk niet. Misschien was het wel gewoon zo’n hype of zo’n apparaat dat je toch nooit gebruikt.

Tot een lieve vriendin ’m voor me uitzocht als verjaardagscadeau. En wat ben ik er blij mee! Het is zo’n leuk extraatje in de keuken. In een mum van tijd heb je een aantrekkelijke basis voor een salade of spaghetti. Het is vrolijk, kleurrijk, lekker en gezond, en dat is precies wat je wilt in de keuken. Ideaal voor iedereen die Jamies 30 minuten soms toch nog net iets te veel van het goede vindt. Je tovert zo een mooi gerecht op tafel. Ik vind het echt een aanwinst. Vanavond aten we een wortelsalade bij het eten (beetje citroen, olijfolie, zout er peper erover en klaar) en mijn lunchbakje voor morgen bestaat uit spirelli van courgette, salade en zalm.
Ik denk dat er nog veel mooie spirelli momenten gaan volgen.

Courgette spirelli

 

rennen met Evy op nieuwjaarsdag

Ik wens je een heel mooi, liefdevol en gezond 2015! Dat al je dromen uit mogen komen in het nieuwe jaar. Heb je goede voornemens gemaakt? Breng die dan meteen in de praktijk, want eenmaal de eerste stap gezet, dan is die volgende stap een stuk gemakkelijker. Zo begon het bij mij ook met rennen toen ik de podcasts van Evy op mijn mp3 speler had gezet. Na die ene stap zijn er iedere keer meer gezet.

En het nieuwe jaar ben ik goed begonnen met een 10k door de polder. Heerlijk door de frisse wind, en zelfs met een waterig zonnetje. Ik voel de energie weer in mijn lijf en de alcohol lijkt meteen verdwenen. En hoewel ik niet echt aan goede voornemens doe, is zo’n run op 1 januari wel heel motiverend om er meer te laten volgen. Het geeft mij zin om veel nieuwe dingen te ondernemen in het nieuwe jaar. Meer tijd voor persoonlijke ontwikkeling en creativiteit en minder afleiding door social media.  Toch nog een goed voornemen dus!

2015 here we are.

Maak er een mooi jaar van!

Wat is dat lang geleden. Het lukte gewoon even niet meer. Het was te druk. Met een verbouwing, een studie en een fulltime job moest ik prioriteiten stellen. Leuke dingen doen, sociale contacten, het stond op een behoorlijk laag pitje. Iedere vrije minuut ging zitten in de verbouwing, en daarbij merkte ik al snel dat ik niet helemaal zonder sporten kan. Het is een echte uitlaatklep voor me, helpt dingen in perspectief zien en geeft nieuwe energie, die ik hard nodig had. Ook het belang van gezond eten, ervoer ik meer dan ooit. Ik deed mijn best zoveel mogelijk zelf te koken, gezonde salades klaar te hebben, of een zelfgemaakte snack in de vriezer. Maar af en toe lukte het niet, en er kwam vaker dan ik zou willen een pizza of Turkse pizza op tafel.

En nu mijn leven weer iets meer in evenwicht is, wordt het hoogste tijd om het blog weer leven in te blazen.

Ben je op zoek naar een gezond en verrassend drankje?
Dit is mijn nieuwe favoriet: kokoswater, vers uit een jonge kokosnoot.

Wat een weldaad.

kokoswater uit verse jonge kokosnoot

 

 

 

 

 

 

Ik weet het wel, eten met het seizoen is de norm. Maar ik ben zo gek op pompoen dat ik het iedere dag wel kan eten, ook buiten het officiële pompoenseizoen. En dus laat ik me af en toe verleiden en koop ik een paar biologische (dat dan weer wel) pompoenen. In het najaar hoef ik hopelijk helemaal geen pompoen te kopen. Heb de plantjes net gisteren in de moestuin gezet!
Een andere verslaving van mij is pimentón, geroosterd paprikapoeder. Het kan bijna overal in, mits je van de smaak houdt natuurlijk. Ik vind het helemaal niet naar paprika smaken, maar gewoon alleen naar de rook van een romantisch kampvuur in Spanje. Het pimpt je gerecht lekker op. In pompoensoep versterkt het de aardse smaak van de pompoen.
Zie hier een recept voor pompoensoep. Wees voorzichtig met de pimentón. Een ieniemienie beetje is al genoeg. Het moet per slot van rekening een kampvuur blijven, geen bosbrand.

Het is avondvierdaagsetijd. Gezellig lopen en kletsen met de kinderen… dacht ik. Na twee avonden heb ik er eigenlijk al genoeg van. De routes gaan door woonwijken (in plaats van door idyllische bossen) en we komen slechts stapvoets vooruit vanwege de drukte. En het ergste van alles is dat het allemaal om snoep lijkt te draaien. Na de start vragen de kinderen onmiddellijk om snoep en vervolgens kijken ze reikhalzend uit naar de uitdeelpunten (ja ja, er is zelfs een woord voor) waar leraren van hun school iets lekkers uitdelen. En ze hebben het de hele route over welke traktaties ze zullen krijgen bij de intocht op de laatste dag. Zucht…

Toch loop ik samen met mijn dochter van vijf  in vier dagen tijd maar liefst twaalf kilometer. En mijn dochter van tien loopt er zelfs twintig! Best een prestatie, ondanks de erbarmelijke omstandigheden. 😉

Als diner maakte ik een lekkere linzensalade met spinazie. Boordevol ijzer en dus goed voor extra energie.

Ingrediënten

  • linzen
  • komkommer
  • spinazieblaadjes
  • zongedroogde tomaten
  • feta
  • sesamzaadjes
  • chiazaadjes
  • lijnzaad
  • peper, zout en olijfolie

Zojuist ontdekt: spinazie wassen heeft een meditatief effect!

De mooie groene blaadjes die een voor een tussen mijn vingers door gleden, het zand dat door het putje spoelde, mijn handen in het koude water en af en toe het genoegen (?) van een kleine naaktslak maakte dat ik een moment van rust ervoer. Zomaar midden op de dag. Het kon niet anders, het moest gebeuren. Ik had dit immers op het weekmenu gezet een paar dagen geleden.

Ik probeerde me er eerst nog tegen te verzetten, wilde opschieten, snel klaar zijn. Maar langzaam maar zeker kon ik me overgeven. Realiseerde ik me dat het vroeger altijd zo ging. Was gewassen spinazie uit een zak een curiositeit. Was het heel normaal dat je tijd stak in het schoonmaken van voedsel. Het lukte me om mijn verstand op nul te zetten en mijn blik op oneindig.

Het duurde een halfuur.

Ik geef het toe, een zak spinazie uit de supermarkt is sneller. Maar wist je dat gewassen spinazie gemiddeld drie dagen onderweg is van het land naar de consument? De spinazie uit mijn moestuin lag een paar uur later al in de pan.

Ik maakte mijn overheerlijke rijst-met-spinazie, waarbij ik de rijst heb vervangen door quinoa. Dus nog gezonder en nóg lekkerder.

En iedereen aan tafel at zijn bord leeg!

2015-01-08 11.08.49

Met drie kinderen, hun sportactiviteiten, een man die onregelmatig werkt, mijn eigen werk en geen zin om elke avond te moeten bedenken wat ik ga koken, maak ik gretig gebruik van het weekmenu. Afgekeken van Mme Zsa Zsa.

Het vergt even wat planning, maar dat hoeft met een kop koffie, de poes op schoot en iets lekkers binnen handbereik geen straf te zijn. Het kost me ongeveer een uurtje per week. Ik bedenk wat ik wanneer wil eten en maak vervolgens drie boodschappenlijstjes: een voor de bio-thuisbezorg-service, een voor de markt en een voor de supermarkt.

Ik maak altijd te veel. Het kan immers zomaar gebeuren dat er een vriendje of vriendinnetje aanschuift. (Iets wat overigens zeer gerafineerd gebeurt. Eerst wordt er heen-en-weer gebeld met de vraag wie wat eet. Aan de hand daarvan wordt besloten wat het lekkerst is en waar er gegeten gaat worden. Tot mijn grote teleurstelling komen mijn gerechten niet per definitie altijd als lekkerst uit de bus…)

Afin, wat overblijft aan eten gaat in de vriezer en staat op het menu tijdens de tweewekelijkse restjesdag. Vaak is het vechten om het lekkerste restje, dat dan weer wel.

Op de dagen dat ik werk maak ik altijd een salade voor de lunch. Ik maak die salades eigenlijk altijd volgens een zelf ontwikkelde formule. Dat is erg bijzonder, aangezien ik een enorme alfa ben en geen kaas heb gegeten van beta-wetenschappen. Vrees niet, het ziet er ingewikkelder uit dan het is. Probeer maar eens! En als je alleen maar ingrediënten kiest die je zelf lekker vindt, is succes gegarandeerd.

a + (3xb) + (c) + (d) + (4xe) + f + g = H

a. Basis
Neem als basis kikkererwten, linzen, (volkoren) pasta, groene sla of spitskool.

b. Rauwe groenten
Kies drie of vier soorten groenten die je rauw kunt eten. Bijvoorbeeld: paprika, wortel, courgette, komkommer, tomaten of broccoli.

c. Restjes?
Kijk in de koelkast of je nog een restjes van gisteren hebt. Denk aan gekookte broccoli, gegrilde pompoen of een stukje gebakken vis. Zo niet, kies eventueel een extra rauwe groente.

d. Extra
Zin in iets  extraas? Vis (sardines of makreel uit blik), kaas (feta of kaasblokjes), walnoten, pijnboompitten of fijngehakte amandelen of hazelnoten. Aangezien die laatste harde noten zijn, vind ik het fijner om kleinere stukjes te eten.

e.  Zaden en pitjes
Goed voor de poeperij! Ik voeg aan al mijn salades een eetlepel zonnebloempitten, sesamzaad, lijnzaad én chiazaad toe.

f. Kruiden
Kies wat je in huis hebt. Basilicum, munt of peterselie bijvoorbeeld.

g. Dressing
Een scheutje olijfolie. Eventueel met een beetje balsamicoazijn of citroensap en peper/zout.

H. Eet smakelijk!