Wat is dat lang geleden. Het lukte gewoon even niet meer. Het was te druk. Met een verbouwing, een studie en een fulltime job moest ik prioriteiten stellen. Leuke dingen doen, sociale contacten, het stond op een behoorlijk laag pitje. Iedere vrije minuut ging zitten in de verbouwing, en daarbij merkte ik al snel dat ik niet helemaal zonder sporten kan. Het is een echte uitlaatklep voor me, helpt dingen in perspectief zien en geeft nieuwe energie, die ik hard nodig had. Ook het belang van gezond eten, ervoer ik meer dan ooit. Ik deed mijn best zoveel mogelijk zelf te koken, gezonde salades klaar te hebben, of een zelfgemaakte snack in de vriezer. Maar af en toe lukte het niet, en er kwam vaker dan ik zou willen een pizza of Turkse pizza op tafel.

En nu mijn leven weer iets meer in evenwicht is, wordt het hoogste tijd om het blog weer leven in te blazen.

Ben je op zoek naar een gezond en verrassend drankje?
Dit is mijn nieuwe favoriet: kokoswater, vers uit een jonge kokosnoot.

Wat een weldaad.

kokoswater uit verse jonge kokosnoot

 

Zojuist ontdekt: spinazie wassen heeft een meditatief effect!

De mooie groene blaadjes die een voor een tussen mijn vingers door gleden, het zand dat door het putje spoelde, mijn handen in het koude water en af en toe het genoegen (?) van een kleine naaktslak maakte dat ik een moment van rust ervoer. Zomaar midden op de dag. Het kon niet anders, het moest gebeuren. Ik had dit immers op het weekmenu gezet een paar dagen geleden.

Ik probeerde me er eerst nog tegen te verzetten, wilde opschieten, snel klaar zijn. Maar langzaam maar zeker kon ik me overgeven. Realiseerde ik me dat het vroeger altijd zo ging. Was gewassen spinazie uit een zak een curiositeit. Was het heel normaal dat je tijd stak in het schoonmaken van voedsel. Het lukte me om mijn verstand op nul te zetten en mijn blik op oneindig.

Het duurde een halfuur.

Ik geef het toe, een zak spinazie uit de supermarkt is sneller. Maar wist je dat gewassen spinazie gemiddeld drie dagen onderweg is van het land naar de consument? De spinazie uit mijn moestuin lag een paar uur later al in de pan.

Ik maakte mijn overheerlijke rijst-met-spinazie, waarbij ik de rijst heb vervangen door quinoa. Dus nog gezonder en nóg lekkerder.

En iedereen aan tafel at zijn bord leeg!

Afgelopen weekend werd zoonlief 8 jaar. Uiteraard zat hij niet te wachten op een macrobiotische veganistische taart en dus gingen er voor zijn feesttaart 3 pakjes roomboter en 2 kilo suiker doorheen… Slik.

Vandaag dus maar een ‘balansdag’ ingebouwd. Voor mezelf dan. Zoonlief had liever het overgebleven stuk taart. En tja, ik gaf hem niet eens ongelijk. Je wordt immers maar één keer 8!

Mijn lunch was echter overheerlijk!! Groene krachtsoep uit de vriezer met een homp van het lekkerste speltbrood ter wereld van Tilburg Sourdough, waarover later meer.

Ik ben weer helemaal bijgekomen!

Gisteren begreep ik het ineens weer even. Waarom mensen liever gesneden groenten kopen in de supermarkt in plaats van ze zelf te verbouwen, schoon te maken en te snijden. Dat is gewoon veel en veel sneller! En gemakkelijker!

Op de moestuin van mijn pa had ik zelf een tas vol appelen geplukt en een paar stronken andijvie afgesneden. Het was prachtig weer en ik was één met de natuur op mijn laarzen in het najaarszonnetje. Hoelang was het in ‘s hemelsnaam gelden dat ik zelf appels had geplukt? Als ik dat überhaupt al eens had gedaan… So far so good.

Eenmaal thuis ben ik vol goede moed aan de slag gegaan om andijviestamppot en appelmoes te maken. Maar daar verkeek ik me op. Eerst moest de andijvie ontdaan worden van zand, naaktslakken en andere ellenden. Dus spoelen, spoelen en spoelen. Ongeveer een halfuurtje werk.

Vervolgens moesten de appels worden geschild en in partjes gesneden. Zo’n drie kwartier werk. In totaal dus een uur en een kwartier schoonmaken! Best lang. In die tijd had ik ook naar de Extreme Home Makeover-marathon kunnen kijken! 😉

Aan tafel viel het kwartje. Heerlijk, verrukkelijk appelmoes! En ik wist ook nog eens precies wat erin zat, en hoeveel. Vooral met het oog op suiker heel handig. Op een pot appelmoes uit de supermarkt staat immers altijd wel vermeld dat er suiker in zit, maar nooit precies hoeveel. En ik wist het nu exact. Niets! Ik had het namelijk gezoet met agavesiroop, dat door een lagere glycemische index (15) een gezonder alternatief voor suiker (100) is. Door producten met een hoge glycemische index stijgt je bloedsuikerspiegel. Daardoor maakt je lichaam meer insuline aan en sla je vetreserves op. (Lees voor meer info over de glycemische index ‘Eet jezelf mooi, slank en gelukkig van Amber Albarda.)

  • appels
  • agavesiroop
  • water
  • kaneel

Breng de appels in een bodempje water aan de kook. Laat lekker pruttelen totdat alle appels moes geworden zijn. Voeg agavesiroop of suiker naar smaak toe. Wees voorzichtig met proeven, want het kan echt superheet worden. Op het bord een snufje kaneel toevoegen.

Ook de smaak van mijn andijvie was uiteraard veel beter dan die van prefab-producten. Voordat de andijvie gesneden en gewassen in het koelvak ligt, is er aanzienlijk wat tijd verstreken. Dat gaat uiteraard ten koste van de vitaminen en mineralen. Mijn andijvie stond die middag nog in de grond en lag ‘s avonds al op mijn bord. Sneller kon niet.

Dus oké, ik heb ‘m weer. Happy eten kost meer tijd dan kant-en-klaar eten, maar je krijgt er zoveel voor terug! 😉

Ps. Als iemand me even bijpraat over wat er precies is gebeurd bij Extreme Home Makeover, ben ik helemaal gelukkig!

Geweldig, een vader met een moestuin! Van de week kwam ie aan met een boodschapppentas vol verse spinazie. “Wel even goed wassen, in verband met slakken en zo”, zei hij er achteloos bij. Slik… slakken?

Even had ik de neiging die hele zak in de groenbak te kieperen. Slakken, iew! Maar onmiddellijk vond ik mezelf zo kinderachtig en realiseerde ik me hoe ver we met z’n allen tegenwoordig van de natuur af staan. We kopen liever een pak diepvriesspinazie in de supermarkt dan dat we zelf kraakverse spinazie schoonmaken. Gek, hè?

Dus ik aan de slag met de spinazie. Afwasbak vol laten lopen met water, spinazie erin zodat het zand alvast naar de bodem kon zakken en toen blaadje voor blaadje afgespoeld. Het duurde even, maar het was bijna een meditatieve bezigheid.

Zweverig? Ja, misschien wel. Maar wanneer neem je nu echt de tijd om te koken? Eén keer per week in het weekend? Verder moet het toch heel vaak even snel snel? De kinderen hebben honger, je hebt hard gewerkt, het is al laat en je wilt snel aan tafel. Het is dan zo verleidelijk om iets bijna kant-en-klaars uit een pakje te maken. Water erbij, koken en klaar. Toch is het zoveel bevredigender én gezonder om iets meer tijd uit te trekken om te koken. Dan wéét je daadwerkelijk wat je eet en mijd je allerlei ongezonde kleur-, geur- en smaakstoffen.

Hieronder een snel en gezond recept dat uitermate geschikt is voor kinderen. Die van mij vinden het heerlijk! Ik geniet ook. Maar misschien nog het meest omdat ik weet dat zij een gezonde maaltijd binnen krijgen.

Rijst met spinazie voor 4 personen:

  • half pak rijst
  • pak diepvriesspinazie, een zak verse spinazie of een zak spinazie regelrecht uit de moestuin
  • een ui
  • een teentje knoflook
  • een pak (Quorn)gehakt
  • peper en zout
  • basilicum (of andere kruiden naar smaak)
  • olijfolie
  • eventueel een scheutje slagroom om het lekker smeuïg te maken

Zet water op voor de rijst en kook deze gaar. Snipper de ui en de knoflook en bak die samen met de Quorngehakt in een scheut olijfolie. Doe de spinazie in een aparte pan (om te ontdooien indien diepvriesspinazie of om te laten slinken in het geval van verse). Roer alles door elkaar: de rijst, het gehaktmengsel en de spinazie. Breng op smaak met peper, zout en (verse) basilicum. Strooi er eventueel nog een beetje geraspte kaas overheen. Eet smakelijk!!

En ja, er zaten inderdaad twee ieniemini naaktslakken tussen de spinazieblaadjes. Die eigenlijk best wel schattig waren. Ik heb ze in de tuin vrijgelaten.

 

Het is vastentijd. De woensdag na carnaval 6 weken vasten tot pasen. Wat is het idee van vasten? Niet snoepen, niet eten, geen vlees, je onthouden van bepaalde luxe gewoonten, tijd nemen voor bezinning, reinigen van je geest en je lichaam.

Eigenlijk best een mooi een idee.

En wat doe ik om te vasten?
Niets.
Ik heb vandaag op het werk zelfs twee gevulde koeken opgegeten omdat die over waren van een vergadering, omdat ze vlak voor mij neus stonden. Er de verleiding toen zo groot werd, dat ik ze niet meer kon laten liggen.

Het idee van vasten is juist dat je iets kunt laten, dat je niet toegeeft aan je driften, niet alleen omdat je boete wilt doen, maar ook omdat je weet dat er hoger liggend doel is dat je nastreeft. Dat hoger liggend doel is je leidraad en dat bepaalt je handelen.
Als je dit als uitgangspunt neemt, is vasten volgens mij minder moeilijk.

Natuurlijk was ik dat vanmiddag net even vergeten, maar nu is het weer terug op mijn vizier. Vasten, bezinning, iets laten voor een groter doel.

En misschien eindelijk wel echt dat snoep vanaf nu te laten voor wat het is, gewoon omdat suiker nu eenmaal slecht voor me is, en ik juist gezond wil leven.

Wat doe jij in de vastenperiode?