Gisteren ook naar De Wilde Keuken gekeken? Echt een aanrader! Ging over kool, van spuitjes (de kleinste soort) tot witte (de grootste).

Vooral het stuk over spruitjes vond ik interessant. Wist je dat de smaak van spruitjes vroeger veel bitterder was? Tegenwoordig worden er veel meer milde spruitjesrassen gekweekt met een zoetere smaak. Uiteraard in de hoop dat meer mensen ze lekker vinden.

Ik vind spruitjes heerlijk! En gezond dat ze zijn, barstensvol vitamine C en foliumzuur. Mijn kinderen gillen altijd onmiddellijk dat ze er niet van houden. Ze schrijven het zelfs in vriendenboekjesbij de vraag waar ze een hekel aan hebben. Toch eten ze ze regelmatig…

In de stamppot! Ik vertel er gewoon niet bij dat het om spruitjesstamppot gaat. En omdat ik stamppot vaak een beetje droog vind, en ik geen vlees eet en dus geen jus heb, maak ik er meestal een tomatensaus bij. Voor in het kuiltje! 😉

Spruitjesstamppot met tomatenjus voor 5 personen

Voor de stamppot:

  • 500 gram spruiten
  • 300 gram aardappelen
  • beetje melk
  • geraspte kaas
  • olijfolie
  • nootmuskaat, peper en zout
Voor de tomatenjus:
  • ui
  • teentje knoflook
  • blik gepelde tomaten
  • Italiaanse kruiden
  • bouillonblokje
  • eventueel een scheutje wijn

Begin met de jus. Snipper de ui en snijd de knoflook fijn. Even aanbakken. Blik gepelde tomaten, twee eetlepels Italiaanse kruiden, bouillonblokje en eventueel een scheutje rode wijn erbij en dan  een halfuur laten pruttelen. Ik maak meestal een grote pan en vries dan een aantal porties in. Handig bij welke stamppot dan ook.

Stoom of bak de spruiten in ongeveer een kwartiertje gaar. Koken kan ook, maar dan verlies je een deel van de goede voedingsstoffen. Kook de aardappelen gaar.

Stamp alles fijn en voeg een scheutje melk en nootmuskaat toe. Breng op smaak met peper en zout.

Wrijf een ovenschaal in met olijfolie en giet het mengsel erin. Geraspte kaas erover en even onder de grill.

Ik probeer steeds minder prefabfood te eten en steeds meer zelf te maken. Het kost wat tijd, maar smaakt zoveel beter en is veel gezonder! Zo las ik laatst iets over analoge kaas, een – uiteraard – goedkope imitatiekaas die nergens naar smaakt. En wat te denken van al die geur-, kleur- en smaakmiddelen? En van al dat zout…

Dus sloeg ik zelf een het pizza bakken! Helemaal niet moeilijk. Ik ging meteen all the way en maakte ik de bodem met speltmeel in plaats van met normaal tarwemeel. Tarwemeel doet de bloedsuikerspiegel onmiddellijk na consumptie stijgen, waardoor je al heel snel weer honger krijgt. Spelt daarentegen zorgt voor een constante bloedsuikerspiegel, omdat het geleidelijk aan energie aan je lichaam afgeeft. Je raakt dus beter verzadigd en behoudt dat gevoel ook een poosje. Daarnaast bevat spelt meer vitaminen, mineralen en eiwitten. Bovendien smaakt spelt iets zoeter dan tarwe, ideaal voor kinderen!

  • 250 gram speltbloem
  • zakje gist
  • 1 deciliter lauw water
  • beetje zout
  • beetje suiker
  • scheutje olijfolie

Alles goed mengen en dan 20 minuten op een warme plaats laten rijzen. Vervolgens weer goed kneden en uitrollen met een deegroller.

Ook de tomatensaus maakte ik zelf: Knoflook, ui, blik gepelde tomaten, peper, zout, bouillonblokje en basilicum tien minuten lekker laten pruttelen. Dan op de pizzabodem gieten en de pizza naar smaak beleggen met groente, vis en/of vlees. Ik gebruik altijd mozzarella en geraspte kaas en besprenkel de pizza met een beetje olijfolie. Dan ongeveer twintig minuten in de oven op 180 graden. Let op, de baktijd is afhankelijk van je oven. Goed blijven kijken of ie niet aanbrand!

Zie hier mijn resultaat: links boven een stuk met vis en schapenkaas (voor de gezondsheidsfreak), rechts boven en links onder een stuk met biologische salami en ham (voor de carnivoren in huis), rechts onder een stuk met ananas (voor de zoetekauw) én in het midden een stuk zonder iets (voor de pietluttige eter).

Helaas geen foto van het gebakken eindresultaat. Hij was te snel op! 😉

 

Geweldig, een vader met een moestuin! Van de week kwam ie aan met een boodschapppentas vol verse spinazie. “Wel even goed wassen, in verband met slakken en zo”, zei hij er achteloos bij. Slik… slakken?

Even had ik de neiging die hele zak in de groenbak te kieperen. Slakken, iew! Maar onmiddellijk vond ik mezelf zo kinderachtig en realiseerde ik me hoe ver we met z’n allen tegenwoordig van de natuur af staan. We kopen liever een pak diepvriesspinazie in de supermarkt dan dat we zelf kraakverse spinazie schoonmaken. Gek, hè?

Dus ik aan de slag met de spinazie. Afwasbak vol laten lopen met water, spinazie erin zodat het zand alvast naar de bodem kon zakken en toen blaadje voor blaadje afgespoeld. Het duurde even, maar het was bijna een meditatieve bezigheid.

Zweverig? Ja, misschien wel. Maar wanneer neem je nu echt de tijd om te koken? Eén keer per week in het weekend? Verder moet het toch heel vaak even snel snel? De kinderen hebben honger, je hebt hard gewerkt, het is al laat en je wilt snel aan tafel. Het is dan zo verleidelijk om iets bijna kant-en-klaars uit een pakje te maken. Water erbij, koken en klaar. Toch is het zoveel bevredigender én gezonder om iets meer tijd uit te trekken om te koken. Dan wéét je daadwerkelijk wat je eet en mijd je allerlei ongezonde kleur-, geur- en smaakstoffen.

Hieronder een snel en gezond recept dat uitermate geschikt is voor kinderen. Die van mij vinden het heerlijk! Ik geniet ook. Maar misschien nog het meest omdat ik weet dat zij een gezonde maaltijd binnen krijgen.

Rijst met spinazie voor 4 personen:

  • half pak rijst
  • pak diepvriesspinazie, een zak verse spinazie of een zak spinazie regelrecht uit de moestuin
  • een ui
  • een teentje knoflook
  • een pak (Quorn)gehakt
  • peper en zout
  • basilicum (of andere kruiden naar smaak)
  • olijfolie
  • eventueel een scheutje slagroom om het lekker smeuïg te maken

Zet water op voor de rijst en kook deze gaar. Snipper de ui en de knoflook en bak die samen met de Quorngehakt in een scheut olijfolie. Doe de spinazie in een aparte pan (om te ontdooien indien diepvriesspinazie of om te laten slinken in het geval van verse). Roer alles door elkaar: de rijst, het gehaktmengsel en de spinazie. Breng op smaak met peper, zout en (verse) basilicum. Strooi er eventueel nog een beetje geraspte kaas overheen. Eet smakelijk!!

En ja, er zaten inderdaad twee ieniemini naaktslakken tussen de spinazieblaadjes. Die eigenlijk best wel schattig waren. Ik heb ze in de tuin vrijgelaten.

 

Mijn kinderen zijn dol op sap! Meer nog dan op fruit. En dus maak ik bijna dagelijks een lekker sapje voor ze. Met appel, wortel en sinaasappel.

Ik stop alles gewoon in de sapcentrifuge. De sinaasappel pel ik eerst, maar bij de appel laat ik de schil gewoon zitten. Het is juist goed om die mee te centrifugeren. Dan komen de goede voedingsstoffen die net onder de schil zitten ook in het sap terecht.

Bij mijn sapcentrifuge zit een speciaal schotje dat je in de opvangbeker kunt plaatsen, waardoor het schuim niet mee geschonken wordt in het glas. Hier in huis is het een absolute doodzonde om dat schotje te gebruiken! Het schuim is juist het lekkerste dat er is! Vandaar ook het rietje. Dan kunnen ze eerst het sap opdrinken en daarna naar hartenlust het overheerlijke fruitschuim opslurpen! 😉