Iedere zichzelf respecterende blogger heeft tegenwoordig een eigen recept voor granola.
Ik niet.
Jij wel, Yvonne?
Ik probeer gewoon veel verschillende recepten van veel verschillende mensen uit en kies dan wat ik lekker vind. En daar varieer ik dan een beetje mee. Soms combineer ik verschillende recepten tot één nieuw recept. En dat is dan mijn recept.
Tja, zo gaat dat volgens mij met recepten. Wat is eigenlijk nog nieuw en authentiek? Is niet alles al een keer gedaan?
Genoeg gemijmerd, granola! Heerlijk ‘s ochtends in de yoghurt, haver- of amandelmelk. Met verse bessen! Of appel. Of rozijnen. Of met extra zaden en pitjes. Met andere woorden, creëer je eigen recept!

Onderstaand recept voor notengranola haalde ik uit Honestly Healthy van Natasha Corrett en Vicki Edgson, een kookboek boordevol alkalische recepten. Dat betekent dat de recepten in dat boek voornamelijk basisch zijn. En dat betekent dan weer dat de gerechten uitgebalanceerd zijn, dus niet zuurvormend. Als je veel zuurvormende voeding tot je neemt, belast je je nieren en lever extra.

De tegenhanger van zuurvormende voeding is basische voeding, oftewel alkalisch eten. Het behoeft niet veel denkwerk om tot de conclusie te komen dat geraffineerd en bewerkt eten met name zuurvormend is en dat fruit en groente daarentegen juist basisch is. Dit betekent niet dat je alleen basisch hoeft te eten, wel dat je ervoor moet zorgen dat je voedingspatroon in balans is. Dus dat er tegenover zuurvormende voeding basische voeding staat. Zodat je weer in balans komt.

Dit recept voor notengranola is dus basisch. Als je dat als ontbijt neemt, begin je de dag dus op een goede, en lekkere, manier!

Ingrediënten
50 gram dadels
100 gram havervlokken
2 eetlepels honing
85 gram noten (cashew, amandel, pecan, para, hazel)
15 gram pompoenpitten
3 eetlepels olijfolie

Werkwijze
Verwarm de oven voor op 160 graden.
Kook de dadels in een laagje water tot ze zacht zijn en pureer ze dan.
Roer de overige ingrediënten erdoorheen.
Verspreid het mengsel over een bakplaat, bekleed met bakpapier.
Rooster 15 minuten in de oven en schep af en toe om.
Zet de oven dan op 110 graden en bak, onder af en toe omscheppen, nog 30 minuten.
Laat afkoelen en bewaar in een blik.

Ook een handje tussendoor is heerlijk!
2016-02-17 11.10.182016-02-17 11.10.232016-02-17 12.12.35

O ja, waar komt dat snolla eigenlijk vandaan? In een melige bui besloten Yvonne en ik om een eigen ontbijtlijn in granola te ontwikkelen. Granola Snolla, dat bekt wel lekker. Toch? Dat we nog niet tot actie zijn overgegaan zegt misschien genoeg 😉

Tot vandaag wist ik het zeker: ik kan niet koken zonder recept. Ik bedenk het bewoon zelf niet, ben niet zo creatief. En waarom zou ik ook? Ik heb genoeg kookboeken en er zijn zoveel recepten beschikbaar via internet. Als ik iets wil maken, zoek ik er gewoon een recept bij.

Goed, een salade, soep of sapje verzinnen gaat nog net. Gewoon een paar ingrediënten die ik lekker vind (en die ik in huis heb) combineren en meestal is dat succesvol. Alhoewel die witlofsoep met rode biet van laatst… 🙁

Van de week las over het foodblog event mei 2013, en ik voelde een steek van spijt in mijn hart. Een uitdaging om een zelfgemaakt recept in te sturen… klinkt zo leuk, maar kan ik niet! Aangezien ik vanmiddag echter ONTZETTENDE zin had in iets lekkers, er geen kinderen en man in huis waren én ik geen zin had om naar de winkel te fietsen, ben ik toch maar zelf aan de slag gegaan. Voor een verantwoorde maar toch ietwat zoete versnapering.

En die lukte zowaar! Halleluja! In een oogwenk lagen er heerlijke spelt-honing-walnoot-koekjes op de bakplaat. Verrukkelijk bij een kopje thee.

Voor ongeveer 10 kuukskes
– 100 gram volkoren speltmeel
– 50 gram kokos cooking cream
– 3 eetlepels vloeibare honing
– handje walnoten (gebroken)

Verwarm de oven op 180 graden.

Meng het meel, de cooking cream en de honing door elkaar. De cooking cream smelt vanzelf door de warmte van je handen. Eventueel kun je brokjes fijn knijpen.
Als je er een (plakkerige) bal van kunt maken, voeg je de walnoten toe.

Maak een rol en snijd plakjes van een centimeter dik.

Bak ongeveer 15 minuten.

Daar was ie weer: mijn vader met de moestuin! Deze keer met winterprei. Eerlijk gezegd wist ik helemaal niet dat er verschillende soorten bestonden. Prei is prei, verder nooit over nagedacht.

Blijkt dat je dus verschillende rassen hebt die allemaal hun eigen oogstperiode hebben: zomer, vroege herfst, late herfst, winter en late winter. Een kort onderzoekje op internet naar de verschillen in smaak leverde weinig op. Ik vond alleen verschillen in het uiterlijk van de prei. Zo kan de ene soort wel tegen vorst, de andere niet, is de ene een zware, dikke prei, de andere lang en slank, kan de ene goed tegen schimmels, de andere niet.

Ongeacht de soort is prei zeer gezond want rijk aan foliumzuur, ijzer, kalium, vitamine C en B6, calcium, koper en magnesium. Fijne groente dus.

Ik maakte een preitaart die zelfs mijn kinderen heerlijk vonden.

Voor vier personen.

De korst:
250 gram speltmeel
20 gram roomboter of kokosolie
deciliter melk of sojamelk
snufje zout
eetlepel zuiveringszout

Kneed alles door elkaar en laat even rusten op een warme plek.

De vulling:
kilo prei
bak kipstukjes van de Vegatarische Slager
vier eieren
scheutje melk/sojamelk
250 gram geraspte kaas
peper en zout

Maak de prei schoon en snijd in ringetjes. Doe de prei met een klontje boter en een kopje water in een koekenpan en roekbak even snel op een hoog vuur. Zet het vuur zacht, doe dan de deksel op de pan en laat in een kwartier gaar worden.

Bak de kipstukjes in een andere koekenpan.

Kluts de eieren, de melk en de kaas door elkaar. Breng op smaak met peper en zout.

Vet een ovenschaal in en rol het deeg uit tot een lap van ongeveer een halve centimeter dikte. Prik met een vork gaatjes in het deeg. Verdeel de kipstukjes over de bodem en daar bovenop de prei. Giet het eimengsel over de prei.

Bak de taart ongeveer 25 minuten op 160 graden in de oven gaar.

 

 

Binnenkort op dit blog: onze versie van een gezonde appeltaart (voor zover mogelijk uiteraard)! Dus niet met suiker, maar met stevia. We zijn hard op zoek naar de juiste verhoudingen. En totdat we die hebben gevonden, moeten we helaas blijven bakken en proeven…Zo vervelend! Maar het is voor een goed doel. En dat maakt het een stuk minder erg dat er wéér een halve appeltaart doorheen is gegaan vandaag!

Ik probeer steeds minder prefabfood te eten en steeds meer zelf te maken. Het kost wat tijd, maar smaakt zoveel beter en is veel gezonder! Zo las ik laatst iets over analoge kaas, een – uiteraard – goedkope imitatiekaas die nergens naar smaakt. En wat te denken van al die geur-, kleur- en smaakmiddelen? En van al dat zout…

Dus sloeg ik zelf een het pizza bakken! Helemaal niet moeilijk. Ik ging meteen all the way en maakte ik de bodem met speltmeel in plaats van met normaal tarwemeel. Tarwemeel doet de bloedsuikerspiegel onmiddellijk na consumptie stijgen, waardoor je al heel snel weer honger krijgt. Spelt daarentegen zorgt voor een constante bloedsuikerspiegel, omdat het geleidelijk aan energie aan je lichaam afgeeft. Je raakt dus beter verzadigd en behoudt dat gevoel ook een poosje. Daarnaast bevat spelt meer vitaminen, mineralen en eiwitten. Bovendien smaakt spelt iets zoeter dan tarwe, ideaal voor kinderen!

  • 250 gram speltbloem
  • zakje gist
  • 1 deciliter lauw water
  • beetje zout
  • beetje suiker
  • scheutje olijfolie

Alles goed mengen en dan 20 minuten op een warme plaats laten rijzen. Vervolgens weer goed kneden en uitrollen met een deegroller.

Ook de tomatensaus maakte ik zelf: Knoflook, ui, blik gepelde tomaten, peper, zout, bouillonblokje en basilicum tien minuten lekker laten pruttelen. Dan op de pizzabodem gieten en de pizza naar smaak beleggen met groente, vis en/of vlees. Ik gebruik altijd mozzarella en geraspte kaas en besprenkel de pizza met een beetje olijfolie. Dan ongeveer twintig minuten in de oven op 180 graden. Let op, de baktijd is afhankelijk van je oven. Goed blijven kijken of ie niet aanbrand!

Zie hier mijn resultaat: links boven een stuk met vis en schapenkaas (voor de gezondsheidsfreak), rechts boven en links onder een stuk met biologische salami en ham (voor de carnivoren in huis), rechts onder een stuk met ananas (voor de zoetekauw) én in het midden een stuk zonder iets (voor de pietluttige eter).

Helaas geen foto van het gebakken eindresultaat. Hij was te snel op! 😉

 

Nee, erg aantrekkelijk klinkt het niet: sojabrokken.

Toch lag er een grote zak in mijn kast. Al maanden. Maar vandaag maakte ik er lasagna mee.

Ik geef toe dat het best wat werk is (en dan heb ik de lasagnavellen niet eens zelf gemaakt), maar het is wel voldoende voor vier personen voor twee dagen, dus dat compenseert weer een beetje. En zoveel werk is het nu ook weer niet.

Kook de brokken volgens de aanwijzingen op het pak.

Fruit een uitje en 3 tenen knoflook en voeg daarna 4 blikken gepelde tomaten en een blik rode wijn toe. Twee bouillonblokjes, verse basilicum, verse rozemarijn en oregano, schepje suiker en peper uit de molen en 20 minuten lekker laten pruttelen. Geef toe, dit ziet er al veel lekkerder uit.

Maak dan bechamelsaus. Dat klinkt ingewikkelder dan het is. Ik gebruikte dit recept. Met biologische roomboter en bio volle melk.

Rasp kaas.

Giet een beetje olijfolie in een ovenschaal en daarna een paar scheppen rode saus. Dan lasagnavellen en bechamelsaus. Herhaal dit tot de schaal voor driekwart is gevuld en strooi dan de kaas eroverheen. Ongeveer 20 tot 25 minuten in de oven op ongeveer 200 graden. Kijk regelmatig en zet de oven eventueel hoger/lager en/of de schaal hoger/lager.

Betrapt: ik nam een wijntje tijdens het koken…

Eet met verse sla uit eigen tuin!

Oké, er zitten geen verse groenten in deze versie (gebruik je fantasie en voeg die toe aan de rode saus. Ik denk aan paprika, wortel, courgette, aubergine), maar ik weet precies wat erin zit! Geen kunstmatige geur-, kleur- en smaakstoffen. Ik weet ook precies hoeveel zout ik heb toegevoegd! Dat weet je bij een kant-en-klaarmaaltijd nooit (maar neem van mij aan dat dat altijd te veel is). Happy eten dus!!

En die sojabrokken? Lekker. Beetje vleesachtig. Maar dan vegetarisch dus. Boordevol eiwitten in elk geval!

En de hemel zij dank voor de afwasmachine!

 

In de Nederlandse zon, die maar niet tevoorschijn wil komen, lukt het in Nederland niet om zelf zongedroogde tomaten te maken. En dus maak ik ze in de oven! Minstens net zo lekker.

Nodig:

  • 1 kilo rijpe tomaten (pruim- of tros)
  • 2 eetlepels suiker
  • 2 eetlepels klein gesneden rozemarijn
  • 2 teentjes fijn gesneden knoflook
  • olijfolie
  • peper en zout

Snijd de tomaten door midden, meng de rest van de ingrediënten en smeer dat mengsel op de tomaten. Laat 4 uur zachtjes bakken in een oven op 110 graden Celsius.

Heerlijk met een stukje kaas bij de wijn, in een salade of in de stamppot.

Brownies… Oké, ze zijn niet gezond, maar wél lekker. En als je biologische ingrediënten gebruikt, zijn ze ook nog eens heel erg bewust! En ook niet onbelangrijk, super gemakkelijk te maken. Redenen genoeg om het recept op Happy Eten te zetten dus.

Het recept is van Nigella Lawson (Hoe word ik een goddelijke huisvrouw?) en ik heb het iets aangepast, waardoor ik ze nog lekkerder vind. Minder suiker, dus iets minder zoet en minder bloem, dus een iets kleverigere substantie.

  • 175 gram bio boter
  • 175 gram pure bio chocola
  • 3 bio eieren
  • 200 gram bio suiker
  • 100 gram bio bloem
  • 150 gram walnoten
  • snufje zout
  • zakje vanillesuiker

Verwarm de oven voor op 180 graden Celcius en bekleed een klein bakblik met bakpapier.

Smelt de chocola en de boter in een pan of in de magnetron en roer goed door elkaar.

Mix in een beslagkom de suiker met de eieren en de vanillesuiker en roer hier dan de choco-boter-mix doorheen. Voeg er dan de bloem, het zout en de noten doorheen.

Giet het mengsel in het bakblik en bak in 25 minuten gaar.

LET OP! Ze zijn zo op. Vanaf het moment dat ik ze uit de oven haalde bleven de buurtkinderen en mijn eigen kinderen angstvallig in de buurt. Of ze een stukje mochten… Voor ik het wist was het halve bakblik leeg. Later op de avond heeft onze oppas zich te goed gedaan aan een groot stuk. Normaal eet ze niets tijdens het oppassen…