hooimadam

DSCN3932

Sinds kort ben ik de gelukkige bezitter van de Hooimadam. Een soort theemuts waar ik mijn pan in zet voordat ik ga slapen en ’s ochtends is mijn quinoa, rijst, boekweit, haver of spelt klaar om in mijn lunchtrommel te gaan. En niet alleen granen zijn dol op deze theemuts ook kikkererwten, linzen, borlottibonen en kidneybonen garen graag in de hooimadam.

Het is echt veel gemakkelijker nu om mijn maaltijden te plannen.

’s Ochtends voor ik ga werken doe ik de granen en/of peulvruchten in de hooimadam en als ik thuiskom hoef ik er alleen nog wat andere lekkere groenten, slablaadjes en noten (of iets meer als ik zin en tijd heb) aan toe te voegen en klaar is mijn gezonde maaltijd.

Wat een uitvinding!
Iedereen die graag gezond wil eten, maar door een drukke baan of druk gezin niet altijd de tijd heeft om lang in de keuken te staan (en voor wie geldt dat eigenlijk niet?), zou de hooimadam moeten hebben, volgens mij. Voortaan staan er bij mij altijd peulvruchten of granen in de week zodat ik die na 12 uur of 24 uur even 4 minuutjes kan koken in een pan op het vuur. Daarna gaat de deksel erop, de pan van het vuur en in de hooimadam.

Voor mij is dit de ontdekking van het jaar. Ook al stamt dit idee juist van vroeger. De hooikist werd vroeger gebruikt om het eten van de arbeiders op het land warm te houden en te laten garen. De hooimadam is een soort remake van wol, zodat je geen zware kist hoeft te sjouwen of niet een nieuwe belasting op je toch al te geringe kastruimte doet.

Nog een groot voordeel… Veel granen moet je best lang koken. Neem nu spelt, een oergraan vol vezels, vitamines en mineralen, dat moet toch al snel een uur koken. Nu is dat sowieso vaak al lastig in te plannen, maar als het toch lukt, dan moet het dus een uur lang op het gas staan. En ik weet niet hoe het jou vergaat, maar bij mij is het dan toch vaak zo dat ik op een gegeven moment vergeet dat ik iets op het gas heb staan. Geregeld staat er iets droog te koken. Die tijden zijn nu voorbij, een paar minuutjes op het gas, het gas uit en dan in de hooimadam. Spelt koken, ik heb er geen omkijken meer naar. En ik bespaar ook nog 55 minuten op de gaskosten.

Ik vind het zo leuk dat ik op deze manier heel laagdrempelig allerlei soorten granen en peulvruchten kan uitproberen.

Je kunt de hooimadam ook gebruiken voor stoofpotjes of het trekken van soep. Dat heb ik zelf nog niet uitgeprobeerd. Maar ik ben heel benieuwd of ik voortaan ook mijn soep in de hooimadam laat trekken.

Morgen ga ik in ieder geval humus maken van kikkererwten.

 

Tot vandaag wist ik het zeker: ik kan niet koken zonder recept. Ik bedenk het bewoon zelf niet, ben niet zo creatief. En waarom zou ik ook? Ik heb genoeg kookboeken en er zijn zoveel recepten beschikbaar via internet. Als ik iets wil maken, zoek ik er gewoon een recept bij.

Goed, een salade, soep of sapje verzinnen gaat nog net. Gewoon een paar ingrediënten die ik lekker vind (en die ik in huis heb) combineren en meestal is dat succesvol. Alhoewel die witlofsoep met rode biet van laatst… 🙁

Van de week las over het foodblog event mei 2013, en ik voelde een steek van spijt in mijn hart. Een uitdaging om een zelfgemaakt recept in te sturen… klinkt zo leuk, maar kan ik niet! Aangezien ik vanmiddag echter ONTZETTENDE zin had in iets lekkers, er geen kinderen en man in huis waren én ik geen zin had om naar de winkel te fietsen, ben ik toch maar zelf aan de slag gegaan. Voor een verantwoorde maar toch ietwat zoete versnapering.

En die lukte zowaar! Halleluja! In een oogwenk lagen er heerlijke spelt-honing-walnoot-koekjes op de bakplaat. Verrukkelijk bij een kopje thee.

Voor ongeveer 10 kuukskes
– 100 gram volkoren speltmeel
– 50 gram kokos cooking cream
– 3 eetlepels vloeibare honing
– handje walnoten (gebroken)

Verwarm de oven op 180 graden.

Meng het meel, de cooking cream en de honing door elkaar. De cooking cream smelt vanzelf door de warmte van je handen. Eventueel kun je brokjes fijn knijpen.
Als je er een (plakkerige) bal van kunt maken, voeg je de walnoten toe.

Maak een rol en snijd plakjes van een centimeter dik.

Bak ongeveer 15 minuten.

Zoals ik gisteren al zei, ik moest die salade van Piet Hein Eek gewoon zelf proberen en hij is zo goed gelukt! Ik heb een glutenvrije bewerking gemaakt met gegrilde speltbrood ingewreven met knoflook. En mijn net nieuwe staafmixer hield het ook voor gezien dus de humus heb ik ook overgeslagen. Maar desalniettemin, super salade. Alleen al voor de salade zou je een keer een bezoekje moeten brengen aan PHE.

Salade met erwten, feta en gegrild speltbrood

Ga ‘m zeker ‘n keer proeven bij PHE.

Hieronder mijn variatie.

  • Diepvrieserwten 5 minuten koken en daarna laten schrikken onder koud water.
  • 2-4 Gedroogde vijgen laten wellen en daarna in klein stukjes snijden
  • Rode ui klein snijden
  • Wortel in dunne plakken snijden
  • Kappertjes erdoor
  • Halve komkommer in klein stukjes snijden
  • Twee sneden speltbrood in pan in wat olijfolie bakken..Daarna knoflookteentje eroverheen wrijven. En in klein stukjes snijden, over de salade strooien
  • Beetje vers citroensap erover en goede olijfolie
  • Feta eroverheen kruimelen.
  • Zout, peper en eventueel nog wat verse kruiden.
    Délicieux!!